Odkryto jedno z największych w Afryce złóż złota

Brytyjska firma górnicza Shanta Gold poinformowała o odkryciu jednego z największych złóż złota w Kenii, w Afryce, o wartości szacowanej na 5,29 mld dolarów. Odkrycie to może uczynić z Kenii kluczowy kraj w przemyśle wydobycia złota we wschodniej Afryce.

Odkrycie w Afryce

.O odkryciu wysokiej jakości rudy złota w Afryce, w hrabstwie Kakamega w zachodniej części kraju, brytyjski koncern poinformował w raporcie dla kenijskich władz górniczych. Przypomniał, że w tej części Kenii złoto wydobywano już w czasach kolonialnych, a on sam przez kilka lat prowadził tam intensywne badania geologiczne. Firma planuje zainwestować ponad 200 mln dolarów w rozwój kopalni i zakładu przetwarzającego wydobytą rudę. Przewiduje, że wydobycie potrwa przez co najmniej osiem lat.

Odkrycie w Afryce może doprowadzić do wzmocnienia rozwoju gospodarczego i stworzenia wielu miejsc pracy, co rząd w Nairobi odczułby w postaci podatków, opłat licencyjnych i wpływów do budżetu, które przełożą się na wzrost gospodarczy – przekonywał koncern. Jak oszacował, zapłaci bezpośrednio rządowi w Nairobi 1 proc. wartości odkrytego złota.

Shanta Gold przekonywał też, że nowe złoże uczyni z Kenii kluczowego gracza we wschodnioafrykańskim przemyśle wydobywczym złota, dotychczas zdominowanym przez sąsiednią Tanzanię i Sudan. Obecnie kenijski sektor wydobywczy wnosi mniej niż 1 proc. do produktu krajowego brutto (PKB).

W Afryce to Ghana jest największym producentem złota, którego w ubiegłym roku wydobyła ponad 140 ton. Ważnymi producentami tego kruszcu są też Republika Południowej Afryki, Mali, Burkina Faso, Tanzania i Wybrzeże Kości Słoniowej.

W sierpniu władze Liberii poinformowały o odkryciu w Arthington, w hrabstwie Montserrado, obiecującej żyły złota, która – jeśli potwierdzą to badania geologiczne – może okazać się jedną z największych w Afryce, a być może i na świecie.

Archeologia nierówności

.Na temat nierówności społecznych w starożytnym świecie na łamach “Wszystko Co Najważniejsze” pisze prof. Carles LALUEZA FOX w tekście “Archeologia nierówności“.

“Tutenchamon za życia był mało znanym faraonem. Istnieją dowody na to, że pochowano go w pośpiechu. Trumna, w której znaleziono mumię Tutenchamona, została wykonana z litego złota i waży ponad 100 kg. Trudno sobie wyobrazić, jak imponujące musiały być pochówki tak potężnych władców starożytnego Egiptu, jak Cheops, Totmes III czy Ramzes II. Niestety, wszystkie one zostały splądrowane jeszcze w starożytności”.

“Wbrew powszechnemu przekonaniu większość archeologów powiedziałaby, że poszukiwanie skarbów nie jest ich głównym celem; chcą zrozumieć codzienne życie minionych cywilizacji. Mimo to skrajności – bajeczne bogactwa królów i trudna egzystencja zwykłych ludzi – pozwalają zrozumieć to, co można uznać za jeden z głównych celów archeologii: badanie ewolucji życia społecznego w starożytności”.

“Jedną z najbardziej oczywistych metod jest analiza składu inwentarzy grobowych. Bogate pochówki mogą jednak nie być nie tyle dowodem zróżnicowania społecznego, ile próbą zademonstrowania znaczenia i odrębności danej grupy w stosunku do innych. Rozwarstwienie społeczne może opierać się na bogactwie, ale także na osobistym prestiżu i władzy. Dlatego nie zawsze można ocenić różnice społeczne, porównując wyłącznie pochówki”.

”Niektórzy archeolodzy próbowali zastosować zasady ekonomii do zbadania różnic społecznych i porównania danych z różnych miejsc. W badaniu kierowanym przez Samuela Bowlesa z Instytutu Santa Fe, opublikowanym w „Nature” w 2017 r., próbowano odpowiedzieć na to pytanie, stosując współczynnik Giniego – najczęściej używany do pomiaru nierówności dochodów – w odniesieniu do dużej liczby stanowisk archeologicznych, zarówno w Starym Świecie, jak i w obu Amerykach. Na liście stanowisk znalazły się takie miejsca, jak Çatalhöyük w Turcji, Pompeje we Włoszech i Teotihuacán w Meksyku; autorzy określili wymiary domów jako szacunkowe wskaźniki bogactwa tamtejszych społeczeństw” – pisze prof. Carles LALUEZA FOX – cały tekst [LINK].

PAP/ LW