David LISNARD zapowiada pierwsze dwieście dni przebudowy Francji

David Lisnard przedstawił plan pierwszych 200 dni po ewentualnym zwycięstwie w wyborach prezydenckich we Francji w 2027 roku. Niewielki rząd, nadzwyczajna sesja parlamentu i 80 miliardów euro oszczędności w pierwszym roku mają w jego projekcie otworzyć przebudowę państwa. Kandydat Nouvelle Énergie łączy liberalny program gospodarczy z obietnicą większej odpowiedzialności za wykonanie reform.

.W rozmowie z Sonią Mabrouk w BFMTV 3 listopada 2026 roku David Lisnard zapowiedział powołanie gabinetu, który określił francuskim mianem „gouvernement commando”. „Powołam natychmiast zwarty rząd, który otrzyma zadania na pierwszych 200 dni” – mówił kandydat, cytowany przez AFP. Ministrowie mieliby być rozliczani najpierw z uruchomienia zapowiedzianych zmian, a następnie z ich rezultatów. Jeżeli po upływie wyznaczonego czasu nie rozpoczęliby realizacji powierzonych zadań, następowałaby ich wymiana.

Lisnard jest merem Cannes od 2014 roku, stoi na czele Stowarzyszenia Merów Francji i kieruje ugrupowaniem Nouvelle Énergie. Z doświadczenia samorządowego uczynił podstawę opowieści o państwie, które powinno sprawniej wykonywać swoje obowiązki i pozostawiać większą swobodę obywatelom oraz przedsiębiorcom. Jego drogę polityczną, zaplecze i poglądy przedstawiamy szerzej w sylwetce „Kim jest David LISNARD?”.

Pierwsze 200 dni reform Davida Lisnarda

Listopadowa deklaracja porządkuje sposób, w jaki Lisnard chciałby rozpoczynać prezydenturę. W wyznaczonym terminie rząd miałby uruchomić zmiany gospodarcze, społeczne, edukacyjne, dotyczące bezpieczeństwa oraz organizacji władz publicznych. Nacisk pada na rozpoczęcie reform i przypisanie odpowiedzialności za ich przeprowadzenie konkretnym członkom gabinetu. Ich dalsza ocena miałaby zależeć od uzyskanych efektów.

W tym celu Lisnard zapowiada nadzwyczajną sesję parlamentu latem 2027 roku. Zgodnie z francuską konstytucją taka sesja odbywa się na wniosek premiera albo większości członków Zgromadzenia Narodowego, według określonego porządku obrad, a otwiera ją i zamyka dekret prezydenta. W planie kandydata pierwsze lato po wyborach miałoby zatem stać się okresem intensywnej pracy nad ustawami potrzebnymi do realizacji programu.

Tak rozumiany początek kadencji rozwija wcześniejsze wypowiedzi Lisnarda o odpowiedzialności władz publicznych. W wystąpieniu w Bayeux przedstawiał on reformę instytucji jako warunek odzyskania przez Francję zdolności do podejmowania i wykonywania decyzji. Zapowiedź dwustu dni dodaje do tej wizji termin oraz sposób oceny pracy gabinetu. Polityczne i ustrojowe tło jego propozycji opisaliśmy w materiale o tym, jak David Lisnard chce zmienić Francję przed wyborami 2027.

Osiemdziesiąt miliardów euro w pierwszym roku

Najbardziej wymiernym elementem propozycji pozostaje zapowiedź ograniczenia wydatków publicznych o 80 miliardów euro już w pierwszym roku. Lisnard przedstawia ją jako początek szerszego programu oszczędności, którego docelową skalę określa na 200–300 miliardów euro. W materiałach Nouvelle Énergie źródeł tych oszczędności szuka przede wszystkim w reorganizacji administracji, ograniczeniu kosztów agencji i innych podmiotów publicznych oraz zmianach w wydatkach społecznych. Są to założenia programu kandydata, który chce powiązać przebudowę państwa z obniżaniem obciążeń.

Ruch Lisnarda opisuje także sposób podziału uzyskanych środków. Przy docelowej kwocie 200 miliardów euro 60 procent, czyli 120 miliardów, miałoby wrócić do osób pracujących poprzez zmniejszenie obciążeń ich wynagrodzeń, 20 procent przeznaczono by na obniżenie podatków związanych z działalnością produkcyjną, a pozostałe 20 procent na ograniczanie zadłużenia. Oznacza to po 40 miliardów euro dla dwóch ostatnich celów. W tej konstrukcji korzyści dla pracowników i przedsiębiorstw mają towarzyszyć oszczędnościom, tworząc społeczne i gospodarcze uzasadnienie reform.

Uzupełnieniem programu finansowego jest zapowiedź moratorium na regulacje uznawane przez Lisnarda za zbędne oraz zahamowania nadmiernego rozszerzania wymagań unijnych podczas ich przenoszenia do prawa krajowego. Kandydat wiąże redukcję biurokracji z poprawą konkurencyjności i większą swobodą podejmowania działalności. Szersze propozycje dotyczące administracji, samorządów i finansów publicznych przedstawiliśmy w omówieniu „David LISNARD chce odzyskać kontrolę nad państwem”.

Lisnard wobec Retailleau i Philippe’a

Program pierwszych dwustu dni Lisnard przedstawia w czasie sporu o sposób wyłonienia kandydata prawicy i centrum. Nadal opowiada się za otwartymi prawyborami, w których wyborcy mogliby rozstrzygnąć rywalizację między pretendentami do Pałacu Elizejskiego. W rozmowie z BFMTV wskazywał, że spośród konkurentów najbliższy jest mu Bruno Retailleau, zarazem podkreślając odmienność własnej drogi od udziału polityka Republikanów w rządach za prezydentury Emmanuela Macrona.

Opublikowane 3 listopada badanie Ifop dla LCI pokazuje znaczenie tej rywalizacji. Przy jednoczesnym starcie Gabriela Attala, Édouarda Philippe’a, Brunona Retailleau i Davida Lisnarda kandydat Nouvelle Énergie otrzymuje 7 procent, Retailleau 4 procent, Philippe 9,5 procent, a Attal 5 procent. W wariancie bez Retailleau i Attala, z Philippe’em reprezentującym blok centralny, mer Cannes uzyskuje 9 procent, a były premier 15 procent. Są to różne konfiguracje jednego badania, zależne od przedstawionej respondentom listy kandydatów.

Sondaż przeprowadzono przez internet od 27 do 29 października wśród 1501 osób wpisanych na listy wyborcze, wyodrębnionych z reprezentatywnej próby 1650 dorosłych mieszkańców Francji. Wyniki opisują ówczesne deklaracje i nie stanowią prognozy rezultatu wyborów ani przyszłego układu mandatów. Porównanie badań różnych instytutów i wariantów głosowania przedstawiamy w zestawieniu sondaży wyborów prezydenckich we Francji 2027.

Lisnard rozwija równocześnie organizacyjne zaplecze swojej kandydatury. Podczas listopadowego występu w BFMTV ogłosił przekroczenie 100 tysięcy płatnych członkostw w Nouvelle Énergie i zapowiedział formalne potwierdzenie tej liczby. To liczba podana przez samego kandydata, który przedstawia rozbudowę ugrupowania jako dowód, że zainteresowanie jego kampanią przekłada się na rzeczywiste zaangażowanie.

Jak zbudować zaplecze do przeprowadzenia reform?

Wykonanie programu wymagałoby współpracy prezydenta, rządu i parlamentu. Konstytucja powierza prezydentowi powołanie premiera, a na jego wniosek także pozostałych członków gabinetu, natomiast określanie i prowadzenie polityki państwa należy do rządu. Dla realizacji planu Lisnarda zasadnicze znaczenie miałoby więc uzyskanie poparcia pozwalającego przyjmować reformy i utrzymać gabinet.

W relacji Nouvelle Énergie z wystąpienia w BFMTV pojawia się również możliwość korzystania z ordonansów. Artykuł 38 konstytucji pozwala rządowi wystąpić do parlamentu o czasowe upoważnienie do podejmowania w tej formie działań należących zwykle do materii ustawowej. Także ten instrument wiąże zatem tempo reform ze współpracą między władzą wykonawczą a parlamentem. W tej perspektywie prawybory i budowanie zaplecza politycznego stanowią dla Lisnarda drogę zarówno do prezydentury, jak i do uzyskania możliwości wykonania programu.

Zapowiedź pierwszych dwustu dni pokazuje, jak kandydat Nouvelle Énergie chce przełożyć swoją diagnozę kryzysu państwa na organizację pracy przyszłej władzy. Jego propozycja łączy kalendarz zmian, odpowiedzialność gabinetu i podział środków uzyskanych dzięki oszczędnościom, a jej politycznym warunkiem pozostaje zdolność do zgromadzenia odpowiedniego poparcia. Miejsce tej kandydatury w całej kampanii oraz zasady głosowania przedstawiamy w przewodniku „Wybory we Francji 2027. Najważniejsze pytania i odpowiedzi”.

Arkadiusz Jordan
Paryż