Diplodok żył także w Europie. Paleontolodzy potwierdzili jego obecność poza Ameryką Północną

Diplodok nie występował wyłącznie w Ameryce Północnej. Paleontolodzy potwierdzili, że ten słynny zauropod żył również w Europie, a jego wyjątkowo dobrze zachowane szczątki odkryto w hiszpańskiej prowincji Teruel.

Diplodok odkryty w Hiszpanii

.W ramach nowego badania naukowcy z Fundación Conjunto Paleontológico de Teruel-Dinópolis po raz pierwszy potwierdzili, że słynny dinozaur o długiej szyi, diplodok, żył również poza Ameryką Północną. Jeden z najbardziej kompletnych szkieletów tego dinozaura został odkryty w Europie i zmienia dotychczasowy obraz rozmieszczenia dinozaurów w późnej jurze. Badanie zostało opublikowane w czasopiśmie „Journal of Vertebrate Paleontology”.

Skamieniałości zostały odnalezione na stanowisku La Tejería w El Castellar w prowincji Teruel w Hiszpanii. Paleontologom udało się wydobyć 14 wyjątkowo dobrze zachowanych kręgów ogonowych oraz kilka szewronów (skierowanych ku dołowi kostnych wyrostków kręgów ogonowych służących do ochrony i jako miejsce przyczepu mięśni).

Do tej pory wszystkie potwierdzone okazy diplodoka pochodziły wyłącznie z formacji Morrison w zachodnich Stanach Zjednoczonych.

Jak potwierdzono obecność zauropoda w Europie

.Naukowcy podkreślają, że identyfikacja okazu była wynikiem wieloetapowych badań. Podczas pierwszych analiz badacze dostrzegli podobieństwa do kilku zauropodów z rodziny diplodoków. Dokładniejsze badania anatomii pozwoliły wskazać zestaw cech charakterystycznych dla diplodoka.

Paleontolodzy zwracają uwagę, że odkrycie stanowi jeden z najmocniejszych dowodów na okresowe przemieszczanie się zwierząt i wymianę fauny między oboma kontynentami przez proto-Atlantyk w późnej jurze. Ich zdaniem znalezisko pozwala lepiej zrozumieć mezozoiczne ekosystemy Półwyspu Iberyjskiego oraz różnorodność gatunków zauropodów zamieszkujących Europę w tamtym czasie.

Hiszpański diplodok żył około 150 milionów lat temu, pod koniec okresu jurajskiego. Jego obecność w Europie dostarcza dowodów na to, że w późnej jurze dinozaury mogły przemieszczać się między Ameryką Północną a Europą, prawdopodobnie korzystając z tymczasowych połączeń lądowych, które pojawiały się w okresach obniżania się poziomu wód praoceanu północnego Atlantyku.

Odkryty okaz miał około 25 metrów długości

.Badacze wskazują, że odkryty okaz miał około 25 metrów długości, czyli był podobnych rozmiarów co jego północnoamerykańscy krewni. Tym samym należał do grona gigantycznych zauropodów żyjących w jurajskiej Hiszpanii, odkrytych w Teruel, takich jak losillazaur i turiazaur.

Stan zachowania skamieniałości pozwolił paleontologom zidentyfikować charakterystyczne cechy anatomiczne diplodoka. Na ich podstawie zaklasyfikowali okaz do rodzaju Diplodocus, uznając go za bliskiego krewnego Diplodocus hallorum.

Diplodok jest jednym z najbardziej znanych dinozaurów na świecie. Słynie z ogromnych rozmiarów, długości sięgającej 25 metrów, długiego ogona przypominającego bicz oraz stosunkowo małej głowy na końcu długiej szyi. Od czasu odkrycia w Stanach Zjednoczonych w 1878 roku stał się on symbolem światowej paleontologii i ikoną prehistorycznego życia.

Odkrycie pokazuje zasięg wędrówek dinozaurów

.Odkrycie rzuca również nowe światło na bogatą różnorodność dinozaurów żyjących we wschodniej części Półwyspu Iberyjskiego w późnej jurze. Region, w którym znaleziono okaz, dostarczył licznych skamieniałości dinozaurów, w tym zauropodów, teropodów, stegozaurów i ornitopodów. Zdaniem naukowców wskazuje to, że te pradawne środowiska przybrzeżne były miejscem występowania złożonych i różnorodnych ekosystemów.

Emil Gołoś