Przegląd Piosenki Aktorskiej Wrocław 2026 [Program]
Spektakle muzyczne, w tym „Straszny dwór” Anny Obszańskiej czy „Paprykarz szczeciński” Marcina Libera, koncerty amerykańskiego duetu CocoRosie oraz koncert galowy „NIE-BOSKA-GALA” w reż. Mateusza Pakuły – to cześć wydarzeń 46. Przeglądu Piosenki Aktorskiej, który w dniach 20-29 marca odbędzie się we Wrocławiu.
Przegląd Piosenki Aktorskiej Wrocław 2026
.W dniu 17 lutego 2026 r. zaprezentowano program tegorocznego Przeglądu Piosenki Aktorskiej (PPA) – festiwalu od lat odbywającego się wiosną w Teatrze Muzycznym Capitol we Wrocławiu. Jak podkreślili organizatorzy PPA tegoroczny repertuar festiwalowy został tak ułożony, aby zaakcentować różnorodność stylów piosenki obecnej w teatrze. „W tym celu eksplorujemy zarówno spektakle mainstreamowe i offowe, jak i koncerty, które często wymykają się standardowym schematom – są połączeniem mówionego i muzycznego widowiska” – zwróciła uwagę rzecznik PPA Agnieszka Szelega-Kolerska.
W 2026 roku widzowie PPA będą mogli obejrzeć kilka spektakli teatralnych. Pokazany zostanie „Kosmiczny dom” w reżyserii i z muzyką Liny Lapelyte, „Paprykarz szczeciński” Marcina Libera czy „Straszny dwór” w reż. Anny Obszańskiej. W programie PPA znalazły się również „Nowy Pan Tadeusz, tylko że rapowy” w reż. Kamila Białaszka oraz „Don Giovanni” w reż. Cezarego Tomaszewskiego.
Zagraniczni goście na wydarzeniu
.Koncert galowy 2026 wyreżyseruje Mateusz Pakuła. Widowisko zatytułowane „NIE-BOSKA-GALA” to – jak zapowiadają organizatorzy PPA – „opowieść o rzeczach ważnych, które wykraczają daleko poza boskie tematy”. Wystąpią m.in. Paulina Przybysz, Natalia Przybysz, Tomasz Schuchardt, Emose Uhunmwangho czy Klaudia Waszak.
Podczas 46. PPA nie zabranie również gości z zagranicy. Do Wrocławia przyjedzie m.in. duet CocoRosie. Amerykanki zaśpiewają utwory z albumu „Little Death Wishes”. Na festiwalowych scenach zaprezentują się również argentyński muzyk Daniel Melingo oraz szwedzki piosenkarz Jay-Jay Johanson.
Nieodłącznym elementem PPA jest Konkurs Aktorskiej Interpretacji Piosenki. Zwycięzca zostanie wskazany 28 marca w trakcie koncertu finałowego. Pierwsza cześć koncertu to występy finalistów Konkursu Aktorskiej Interpretacji Piosenki, w drugiej zaś widzowie zobaczą premierowy koncert „GORĄCZKA ŻYCIA. Sanatorium” w reż. Marcina Czarnika i Mileny Czarnik, który – jak zapowiadają organizatorzy PPA – będzie „miejsce dla ukojenia duszy”. Organizatorem PPA jest wrocławski Teatr Muzyczny Capitol.
Teologia muzyki popularnej – rekonesans
.Czy muzyka popularna może poprowadzić nas w głąb siebie? Czy można dzięki niej spotkać Boga? Czy popowe piosenki mogą być źródłami teologicznymi? – pyta Dominik DUBIEL SJ
Tradycja chrześcijańska dość zgodnie uznaje, że cała rzeczywistość została stworzona przez Boga z niczego (creatio ex nihilo). Cokolwiek istnieje, istnieje dlatego, że jest ciągle stwarzane przez Boga (creatio continua). Gdyby Bóg przestał chcieć jakiejkolwiek rzeczy, przestałaby ona istnieć.
Choć tworzenie muzyki nie jest tym samym, co boskie creatio ex nihilo, to w obrębie ludzkich aktywności jest być może działaniem najbardziej do tego aktu zbliżonym. W Liście do artystów Jan Paweł II pisał: „Nikt nie potrafi zrozumieć lepiej niż wy, artyści, genialni twórcy piękna, czym był ów pathos, z jakim Bóg u świtu stworzenia przyglądał się dziełu swoich rąk. Nieskończenie wiele razy odblask tamtego doznania pojawiał się w waszych oczach, artyści wszystkich czasów, gdy zdumieni tajemną mocą dźwięków i słów, kolorów i form podziwialiście dzieła swego talentu, dostrzegając w nich jakby cień owego misterium stworzenia, w którym Bóg, jedyny Stwórca wszystkich rzeczy, zechciał niejako dać wam udział”.
Jest to intuicja dobrze ugruntowana w historii myśli chrześcijańskiej. U św. Augustyna możemy znaleźć przekonanie, że kompozycja muzyczna jest w pewien sposób wejściem w komunię z aktywnością stwórczą Ojca. św. Jan Chryzostom uważał zaś muzykę za wynalazek niebios i „objawienie Ducha Świętego”, którego w starożytnym hymnie nazywamy wprost Duchem Stworzycielem. Zatrzymajmy się zatem na chwilę nad samym aktem stworzenia świata przez Boga, będącego źródłem i pierwowzorem każdej ludzkiej twórczości.
.Jak zauważa w swoim tekście Creazione ex nihilo o ex trinitate? Dariusz Kowalczyk SJ, stworzenie z niczego (ex nihilo) w teologii chrześcijańskiej jest ostatecznie stworzeniem mającym swe źródło w samej istocie Trójcy Świętej (ex trinitate). Przed stworzeniem świata nie istniało nic poza Bogiem. Jednak rzeczywistość stworzona, mimo swej zależności od Stwórcy, nie jest Jego częścią, lecz ma swoją autonomię. Jak to możliwe? Piękne (nawet jeśli filozoficznie nie do końca satysfakcjonujące) wyjaśnienie proponuje myśl kabalistyczna. Luriańska teoria cimcum oznacza „skurczenie się” Boga, Jego wycofanie się z doskonałej pełni swojego bytu, by „zrobić miejsce” dla mającego powstać świata. Bóg zatem, wycofując się, tworzy „przestrzeń”, do której wraca przez akt stworzenia autonomicznego świata i przez Objawienie. Cimcum jest ograniczeniem się Boga także w znaczeniu nałożenia więzów zasad i praw na świat nieograniczonych możliwości.
PAP/MJ
