Dominik DUBIEL SJ: Potrzebujemy Chopina. Szkic o duchowości muzyki Dominik DUBIEL SJ: Potrzebujemy Chopina. Szkic o duchowości muzyki
Dominik DUBIEL SJ

Dominik DUBIEL SJ

Potrzebujemy Chopina.
Szkic o duchowości muzyki

Nie chciałbym nadinterpretować muzyki Chopina i dopowiadać do jego twórczości mistycznej teologii, z którą być może on sam by się nie utożsamił. Niewątpliwym faktem jednak jest, że Chopin był geniuszem i człowiekiem łączącym w sobie różne światy.

Shirley APTHORP: Konkurs twórczego napięcia. Niemieccy pianiści o uwodzicielskiej mocy muzyki Fryderyka Chopina Shirley APTHORP: Konkurs twórczego napięcia. Niemieccy pianiści o uwodzicielskiej mocy muzyki Fryderyka Chopina
Shirley APTHORP

Shirley APTHORP

Konkurs twórczego napięcia.
Niemieccy pianiści o uwodzicielskiej mocy muzyki Fryderyka Chopina

„To Niemcy zniszczyli pomnik Chopina w Warszawie. To oni chcieli wymazać znaczną część polskiej kultury, w tym Chopina. Wydaje mi się, że to odegrało ogromną rolę w niemieckiej edukacji powojennej. Doszło do przerwania tradycji – wielu pianistów, którzy dobrze grali Chopina, musiało opuścić Niemcy. Nigdy tam nie wrócili, by uczyć nowe pokolenia. Polską i żydowską tradycję wyrugowano z Niemiec z niekorzyścią dla nas”.

Haruka KOSAKA: Japonia w Chopinie zakochana Haruka KOSAKA: Japonia w Chopinie zakochana
Haruka KOSAKA

Haruka KOSAKA

Japonia w Chopinie zakochana

Pewne jest, że Konkurs Chopinowski ma dla Japończyków szczególne znaczenie. Trudno nie uwielbiać czegoś, co się kocha. A kochać Chopina to po prostu wspaniała rzecz. To, że Japończycy są drugim po Polakach narodem najbardziej kochającym Chopina, jest chyba odczuwalne nawet dla samych Polaków.

Podcasty Najważniejsze. John ALLISON: Mój Moniuszko Podcasty Najważniejsze. John ALLISON: Mój Moniuszko
John ALLISON

John ALLISON

Mój Moniuszko

To oczywiście zaskakujące, że nawet wytrawni znawcy muzyki w Londynie, Paryżu czy Nowym Jorku nie mają pojęcia, kim był Moniuszko, ale nie jest to wyłącznie polski problem. Niewiele państw radzi sobie lepiej z promocją własnej muzyki niż Polska – twierdzi John ALLISON.

Artur SZKLENER: Kraj Chopina ratuje artystów Artur SZKLENER: Kraj Chopina ratuje artystów
Artur SZKLENER

Artur SZKLENER

Kraj Chopina ratuje artystów

W kraju Fryderyka Chopina traktujemy działalność artystyczną, twórczość, jako główny element zachowania tożsamości. Szczególnie w czasie po COVID-19, który uderzył w twórców, jest to kwestia bardzo ważna dla polskiego państwa. Dbamy nie tylko o zachowanie przeszłości (w tym roku zapraszam latem i wczesną jesienią na Festiwal Fryderyka Chopina i Konkurs Chopinowski do Warszawy), ale też o kultywowanie tradycji polskiej kultury. Dbając o artystów stwarzamy lepszą rzeczywistość.

Stuart ISACOFF: Konkurs stwarzający Artystę Stuart ISACOFF: Konkurs stwarzający Artystę
Stuart ISACOFF

Stuart ISACOFF

Konkurs stwarzający Artystę

“Trzeba umieć zagrać nokturny, mazurki, etiudy i ballady, a ich dobre wykonanie wymaga nienagannej techniki, całkowitej przejrzystości, genialnego dźwięku i ogromnego serca – dopiero wszystkie te cechy tworzą znakomitego pianistę. Jeśli potrafisz się nimi wykazać, to potem możesz zrobić już wszystko”.

Justyna SZOMBARA: Tytan pracy, który wygrał Polskę na fortepianie Justyna SZOMBARA: Tytan pracy, który wygrał Polskę na fortepianie
Justyna SZOMBARA

Justyna SZOMBARA

Tytan pracy, który wygrał Polskę na fortepianie

Na wiadomość o wybuchu I wojny światowej Paderewski miał powiedzieć: „La patrie avant tout, l’art ensuite” (Ojczyzna przede wszystkim, potem sztuka). Słowa te stały się jego życiowym credo.

Igor MERTYN: Ostatni Meloman Igor MERTYN: Ostatni Meloman
Igor MERTYN

Igor MERTYN

Ostatni Meloman

Melomani i ich główny skład: Andrzej Idon Wojciechowski – trąbka, produkcja filmowa; Witold Dentox Sobociński – puzon i perkusja, operator filmowy; Krzysztof Komeda Trzciński – fortepian, kompozytor; Andrzej Trzaskowski – akordeon, fortepian, kompozytor muzyki filmowej, dyrygent; Jerzy Duduś Matuszkiewicz – saksofon tenorowy, operator filmowy; i jeszcze Witold Kujawski – kontrabas, organizator koncertów muzycznych.

Krystyna DACHTERA: Narodziny polskiej sceny operowej. We Wrocławiu Krystyna DACHTERA: Narodziny polskiej sceny operowej. We Wrocławiu
Krystyna DACHTERA

Krystyna DACHTERA

Narodziny polskiej sceny operowej. We Wrocławiu

Zaledwie cztery miesiące od zakończenia walk o Wrocław, które przeszły do historii pod nazwą Festung Breslau, na scenie przedwojennego Stadt-Theater odbyła się legendarna już premiera Moniuszkowskiej „Halki”. Było to wydarzenie o znaczeniu ponadnarodowym, istotne dla całego kraju, ale przede wszystkim dla polskości Wrocławia.

Piotr BARON: Francja-elegancja, jazz Piotr BARON: Francja-elegancja, jazz
Piotr BARON

Piotr BARON

Francja-elegancja, jazz

Jazz powstał na styku tragicznie przeciętych kultur – gdy biały porwał czarnego i uczynił go niewolnikiem na ziemi należącej do czerwonego. Wielkie tragedie, wielkie emocje, ale też wielkie wzruszenia. Francja była kolonialna od zawsze, za co płaci teraz niebagatelną cenę.

Piotr BARON: Krzyż to nie coś, to Ktoś Piotr BARON: Krzyż to nie coś, to Ktoś
Piotr BARON

Piotr BARON

Krzyż to nie coś, to Ktoś

Zagadnienie niepełnosprawności w sztuce jest całkowicie niedefiniowalne. Artyści dotknięci niepełnosprawnością intelektualną tworzą często dzieła fenomenalnej wręcz jakości. Artyści dotknięci niepełnosprawnością fizyczną przekraczają barierę niemożliwego i kontynuują proces kształtowania siebie poprzez dzieło, i dzieła poprzez siebie.

Piotr BARON: Zaufanie jest miłością (krótki list jazzmana do samego siebie) Piotr BARON: Zaufanie jest miłością (krótki list jazzmana do samego siebie)
Piotr BARON

Piotr BARON

Zaufanie jest miłością
(krótki list jazzmana do samego siebie)

Współimprowizowanie wywołuje taki sam stan umysłu, jaki obserwujemy u zakochanych. Nawet gdy są na siebie obrażeni nie przestają tęsknić, oczekiwać wspólnych aktywności i ufać we wzajemność. Zatem dopełnienie nieistniejącego w nadziei na zaistnienie oczekiwań to twórcze zaufanie tak u improwizujących jazzmanów, jak i u zakochanych. Znaczy to, że kolejną, a może najważniejszą funkcją zaufania w zjawisku współwyimprowizowywania muzyki jazzowej jest … miłość. Może nie amor, ale z pewnością caritas i agape. Miłość człowieka improwizującego do drugiego człowieka improwizującego. Miłość generująca zaufanie i podziw, podziw generujący zaufanie i miłość, zaufanie dopełniające twórczo nieistniejącą dotąd muzykę. Kocham więc ufam. Miłość, więc zaufanie.

Magazyn idei "Wszystko Co Najważniejsze" oczekuje na Państwa w EMPIKach w całym kraju, w Księgarni Polskiej w Paryżu na Saint-Germain, naprawdę dobrych księgarniach w Polsce i ośrodkach polonijnych, a także w miejscach najważniejszych debat, dyskusji, kongresów i miejscach wykuwania idei.

Aktualne oraz wcześniejsze wydania dostępne są także wysyłkowo.

zamawiam