Stanisław ALBRICHT: Metro podstawowym środkiem transportu Krakowa

Metro podstawowym środkiem transportu Krakowa

Photo of Stanisław ALBRICHT

Stanisław ALBRICHT

Autor projektów systemów transportu w planach zagospodarowania przestrzennego Krakowa i wielu miejscowości w Polsce. Twórca wstępnej analizy możliwości budowy I linii metra w Krakowie na kierunku wschód-zachód. Autor projektów przebudowy ulic: Floriańskiej, Sławkowskiej, Krakowskiej, Zwierzynieckiej, Kościuszki, al. Solidarności, a także układów komunikacyjnych dla kilku krakowskich galerii. Prezes Pracowni Planowania i Projektowania Systemów Transportu ALTRANS w Krakowie. Przedstawiciel Stowarzyszenia Metro dla Krakowa.

W Krakowie konieczne będzie wdrożenie nowego środka transportu, niezależnego od zabudowy i uwarunkowań transportu naziemnego, który może zapewnić sprawną obsługę rozwiniętego miasta. Metro to szynowy środek transportu absolutnie bezkolizyjny, a dzięki temu niezawodny, o największej zdolności przewozowej na długie lata – pisze Stanisław ALBRICHT

.Dzisiejsze bardzo złe tendencje stale zwiększającego się ruchu zmotoryzowanego (podróży samochodowych w 2013 r. było 28,4 proc. a w 2018 r. już 57 proc.), przy znacznym odpływie pasażerów z transportu zbiorowego (z 54 proc. w 2013 r. do 29,7 proc. w 2018 r.) zmuszają nas do podjęcia działań zmierzających do odwrócenia tego trendu. Według Studium Krakowa powinniśmy uzyskać następujący podział przewozów zmotoryzowanych: transportem zbiorowym 67 proc., samochodowym 33 proc. Jak to zrobić?

Studium Krakowa zakłada, że te zmiany ze względu na szybko pogarszającą się jakość powietrza i rosnący hałas samochodowy, a z drugiej strony galopujący rozwój miasta muszą nastąpić w ciągu następnych kilkunastu lat. Przy scenariuszu znaczącego rozwoju potencjału ludności oraz miejsc pracy i nauki w mieście i aglomeracji, przy zastanych, bardzo trudnych do pokonania uwarunkowaniach, hamujących rozwój podsystemu tramwajowego, konieczne będzie wdrożenie nowego środka, niezależnego od zabudowy i uwarunkowań transportu naziemnego, który może zapewnić sprawną obsługę rozwiniętego miasta, czyli metra, funkcjonującego z powodzeniem w kilkuset miastach świata.

Studium Krakowa zakłada zatem, że podstawowym środkiem transportu będzie metro skoordynowane w węzłach z tramwajami, autobusami i szybką koleją aglomeracyjną, również parkingami P&R, ścieżkami rowerowymi i pieszymi jako zintegrowany system transportu miasta.

Metro to szynowy środek transportu absolutnie bezkolizyjny, a dzięki temu niezawodny, o największej zdolności przewozowej na długie lata i szybkim przebiegu głównie w tunelu, rzadziej na poziomie terenu czy estakadzie. Równocześnie nie można wykluczyć funkcjonowania, w okresach przejściowych premetra, czyli ograniczanych czasowo przejazdów tramwajów w odcinkach tuneli ze stacjami, ale zaprojektowanych i zbudowanych już wyprzedzająco dla systemu metra. Jednak przed wprowadzeniem systemu metra linie tramwajowe przebiegające jako premetro trasami przyszłego metra są likwidowane.

Węzły przystankowe metra, a także kolei aglomeracyjnej są ważnymi czynnikami rozwoju inwestowania miejskiego, ze względu na znaczne potencjały przewozowe tych środków. W ich zasięgu wskazuje się zwiększenie intensywności zagospodarowania terenów.

Studium Krakowa przewiduje, że w okresie dalszej perspektywy czasowej miasto będzie potrzebować trzech linii metra. Wstępny, proponowany przebieg linii wynika z uwzględnienia następujących kryteriów funkcjonalno-ruchowych:

– zgodności z prognozowanymi kierunkami największych przemieszczeń pasażerskich,

– przebiegu przez tereny już dzisiaj intensywnie zagospodarowane, ale posiadające jeszcze rezerwy terenowe, lecz nieobsługiwane przez komunikację szynową,

– zgodności z kierunkami przyszłego rozwoju miasta o najwyższej intensywności,

– zwiększenia dostępności komunikacyjnej obszaru centralnego,

– integracji w najważniejszych węzłach komunikacyjnych miasta, szczególnie dworcach kolejowych,

– możliwości przejęcia dużego ruchu zewnętrznego w parkingach P&R oraz terminalach autobusowych,

– obsługi peryferyjnych, lecz intensywnie zagospodarowanych obszarów miasta,

– odciążenia linii tramwajowych na odcinkach o prognozowanych przekroczeniach przepustowości.

W oparciu o nie w Studium Krakowa zostały zaproponowane wstępnie następujące linie i przystanki:

Linia A. Stacja techniczno-postojowa, ul. Igołomska przy Walcowni i węźle z S-7, al. Jana Pawła II/Klasztorna, plac Centralny, Rondo Kocmyrzowskie, al. Andersa/Dąbrowskiej, Dobrego Pasterza/Stelli Sawickiego, Dobrego Pasterza/ Bohomolca, Rondo Barei, Rondo Młyńskie, al. Jana Pawła II/Meissnera, al. Jana Pawła II /Cystersów, Rondo Mogilskie, dworzec kolei Kraków Główny, Stary Kleparz, al. Mickiewicza/Czarnowiejska, (AGH), Królewska/Kijowska, Piastowska/Armii Krajowej, Armii Krajowej /Zarzecze, dworzec kolei Bronowice.

Linia B. Stacja techniczno-postojowa Bieżanów PKP, Biskupińska/Dąbka, Mały Płaszów, Nowohucka/Stoczniowców, Płaszowska/Klimeckiego, Klimeckiego/Dekerta, Zabłocie PKP, Rynek Podgórski, Krakowska/Dietla, Straszewskiego/Zwierzyniecka, Mickiewicza/Czarnowiejska (AGH), połączenie z linią A, Nowy Kleparz, Prądnicka szpitale, Prądnik Biały.

Linia C. Stacja techniczno-postojowa Opatkowice PKP, Kliny Zacisze, Bartla/Zawiła, Kobierzyńska/Zachodnia, Kobierzyńska/Grota-Roweckiego, Wadowicka/Tischnera PKP, Rynek Podgórski, połączenie z linią B, Zabłocie PKP, Rondo Grzegórzeckie, Cystersów, połączenie z linią A.

Dla znacząco rozwiniętego i tak skonstruowanego transportowo miasta prognozuje się docelowo (ok. r. 2050) wielkości przewozów pasażerskich w następujących proporcjach:

metrem – 30 proc.,
autobusami – 23 proc.,
tramwajami – 22 proc.,
koleją – 14 proc.,
mikrobusami – 11 proc.

Metro gwarantuje transport najwyższej jakości: szybki, bezpieczny, wygodny, niezawodny. Dzięki tym unikatowym cechom jest zdolne do przewozu największej liczby pasażerów.

.Metro jako kręgosłup tworzy z liniami tramwajowymi, autobusowymi i kolejowymi szkielet systemu transportu, zmniejszając popyt na ruch samochodowy w całym mieście. Dzięki temu powietrze jest czystsze, hałas zminimalizowany, a przestrzenie uliczne są wygodniejsze dla pieszych i rowerzystów. Metro jest również katalizatorem rozwoju miasta, niezbędnym do realizacji najbardziej ambitnych projektów miejskich.

Stanisław Albricht

Tekst powstał na podstawie Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta Krakowa 2014 r. (w skrócie Studium Krakowa).

Materiał chroniony prawem autorskim. Dalsze rozpowszechnianie wyłącznie za zgodą wydawcy. 2 grudnia 2021