Drewniana studnia sprzed 3500 lat. Sensacyjne odkrycie z Anglii

Wykopaliska ratownicze prowadzone w Gloucester w południowo-zachodniej Anglii doprowadziły do odsłonięcia niezwykłego zabytku sprzed kilku tysięcy lat. Otóż przez naukowców w tym miejscu została odkopana drewniana studnia ze środkowej epoki brązu, która liczy 3,5 tys. lat.

Drewniana studnia sprzed 3500 lat

.Prewencyjne prace archeologiczne realizowane na południowych obrzeżach miasta Gloucester w południowo-zachodniej Anglii, poprzedzające budowę w tym miejscu nowego kompleksu mieszkaniowego, doprowadziły do ujawnienia niezwykłego starożytnego zabytku, którym okazała się wiekowa drewniana studnia. Jak wynika z datowania przeprowadzonego przez naukowców zabytek ten liczy 3,5 tys. lat.

Jak stwierdzili naukowcy w rozmowie z mediami, zabytek zachował się do naszych czasów w doskonałym stanie oraz ujawnia nowe nieznane informacje na temat tego jak wyglądało życie codzienne w  środkowej epoce brązu na Wyspach Brytyjskich.

Co ciekawe, archeolodzy z grupy badawczej Archeologia w Cotswold najpierw błędnie ocenili, iż elementy składające się na tę konstrukcję to rozrzucone przypadkowe fragmenty drewna, które zostały zakopane w nasączonej wodą ziemi. Po tym jednak gdy naukowcy zaczęli dokładniej badać to miejsce to wyłonił im się bardziej złożony obraz całego stanowiska. W toku dalszych wykopalisk okazało się, że zidentyfikowane fragmenty drewna składały się na studnię, która była źródłem wody dla mieszkańców terenów dzisiejszego Gloucester w środkowej epoce brązu.

Zgodnie z ustaleniami badaczy drewniana studnia sprzed 3,5 tys. lat z Gloucester była efektem przemyślanej inżynierii, przystosowania jej do lokalnych warunków środowiskowych oraz świadomego dostosowania konstrukcji do strategii efektywnego zarządzania zasobami.

.Biorąc pod uwagę, że takie znaleziska jak to z tego angielskiego miasta, tj. opierające się na materiale organicznym takim jak drewno, które liczą jednocześnie dobre kilka tys. lat, są istną rzadkością, to już ten fakt czyni to odkrycie znaczącym i wyjątkowym. W jaki sposób tym samym jednak zabytek ten przetrwał aż 3,5 tys. lat w strefie klimatycznej, które nie sprzyjają zachowaniu drewna przez tak długi okres czasu? To wszystko zasługa tego podmokłej gleby, która skutecznie odcięła drewno od dostępu tlenu i spowolniła proces rozkładu.

Marcin Jarzębski