Jak Éric CIOTTI wygrał Niceę?

Éric Ciotti pokonał w Nicei Christiana Estrosiego, który miastem rządził przez dekady. Jak to się udało? Dlaczego Éric Ciotti wygrał – analizuje prof. Arnaud Benedetti, dyrektor „Nouvelle Revue Politique”, który w rozmowie z Journal du Dimanche przedstawił swoją analizę regionalnej dynamiki, która wyniosła Érika Ciottiego do władzy.

Region Prowansja–Alpy–Lazurowe Wybrzeże sercem prawicy?

.Prof. Arnaud Benedetti analizując to, jak Éric Ciotti wygrał Niceę, zwraca uwagę, że wyniki wyborów samorządowych we Francji uwidoczniły silne zakorzenienie prawicy na południowym wschodzie Francji — w regionie, gdzie również Zjednoczenie Narodowe odnotowało historyczny przełom. Listy prawicy zajmują pierwsze miejsca w departamentach Delta Rodanu i Var, podczas gdy partia Jordana Bardelli umacnia się w sposób dotąd niespotykany, wraz ze swoim sojusznikiem UDR, zdobywając ważne miasta regionu, takie jak Nicea, Orange czy La Seyne-sur-Mer. W niektórych gminach, jak Cogolin, prawica dominuje wręcz nad wszystkimi pozostałymi listami…

Dlaczego to właśnie południowo-wschodnia Francja stała się sercem prawicy? Prof. Arnaud Benedetti twierdzi, że nie ma w tym nic zaskakującego. Panuje tam szczególnie sprzyjająca jej kultura polityczna, związana z tradycyjną obecnością prawicy w departamentach Alpes-Maritimes i Var. „Ostatnie wybory samorządowe ujawniły i potwierdziły dynamikę Zjednoczenia Narodowego wzdłuż całego wybrzeża Morza Śródziemnego — od Perpignan po Menton. To właśnie w tej części Francji RN odnotowało najpoważniejsze wzrosty, zdobywając liczne gminy. Istnieją jednak wyjątki, zwłaszcza w Delcie Rodanu, gdzie lewica zwyciężyła w Marsylii, Aubagne, Martigues czy Noves” – twierdzi prof. Benedetti.

Historyczny region prawicy francuskiej

Na południowym wschodzie Francji prawica zawsze była silna, także ta skrajna, jeszcze za czasów Jean-Marie Le Pena. Już w latach 80. Front Narodowy osiąga znaczące wyniki w Nicei, Marsylii, w departamencie Var, a także na południowo-zachodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego — zwłaszcza w Perpignan i w wielu gminach departamentu Hérault.

Zdaniem prof. Benedettiego, wyjaśnienia należy szukać także w lokalnej kulturze politycznej: partia korzystała z zaplecza wyborczego związanego z liczną obecnością repatriantów z Algierii, tzw. Pieds-Noirs. Była to społeczność, która odegrała istotną rolę w prawicowym zwrocie regionu śródziemnomorskiego, skłaniając się naturalnie ku Jean-Marie Le Penowi ze względu na jego stanowisko wobec wojny algierskiej.

„Południowo-wshodnia Francja to także region o silnej obecności tradycyjnej prawicy klasy średniej, niekiedy zamożniejszej, której część — dawniej głosująca na LR lub UMP w latach 2000–2010 — kieruje się dziś ku Marine Le Pen i Jordana Bardelli” – mówi prof. Arnaud Benedetti.

JDD/AJ