Édouard PHILIPPE ucieka do przodu przed wyborami prezydenckimi 2027

Jeszcze nie opadł polityczny kurz po informacji o wszczęciu wobec Édouarda Philippe’a postępowania dotyczącego podejrzeń o defraudację środków publicznych, a były premier Emmanuela Macrona już rozpoczął polityczną kontrofensywę. W ciągu kilkudziesięciu godzin Philippe przeszedł do ofensywy programowej, przedstawiając plan pierwszych miesięcy swojej potencjalnej prezydentury i próbując narzucić ton debacie przed wyborami prezydenckimi 2027 roku.

.To nie jest przypadkowa sekwencja wydarzeń. Philippe bardzo dobrze rozumie, że w polityce francuskiej niebezpieczne jest pozostawanie w defensywie wobec oskarżeń czy śledztw, zwłaszcza na rok przed wyborami prezydenckimi. Dlatego zamiast koncentrować uwagę opinii publicznej na postępowaniu prowadzonym przez sędziego śledczego, stara się przedstawić siebie jako jedynego polityka centrum zdolnego do odzyskania państwowej sprawczości i przywrócenia Francji stabilności.

Philippe chce wyglądać jak przyszły prezydent

W rozmowie z „Le Figaro” lider Horizons Édouard Philippe nie mówi już językiem potencjalnego kandydata. Mówi językiem przyszłego gospodarza Pałacu Elizejskiego. Zapowiada rozwiązanie Zgromadzenia Narodowego zaraz po wyborze, organizację referendów, reformę emerytur, wpisanie do konstytucji „złotej reguły” budżetowej oraz możliwość rządzenia za pomocą ordonansów.

To strategia bardzo świadoma. Philippe próbuje pokazać, że Francja znajduje się dziś w stanie politycznej blokady i że potrzebuje prezydenta zdolnego do „szybkiego działania”. Sam używa pojęcia walki z „bezsilnością państwa”. W praktyce oznacza to próbę przedstawienia siebie jako polityka porządku, sprawczości i stabilności w kraju zmęczonym kryzysami parlamentarnymi, rozdrobnieniem sceny politycznej oraz nieustannymi napięciami społecznymi.

Nieprzypadkowo Philippe proponuje jednocześnie rozwiązanie parlamentu i serię referendów. Chce odzyskać większość parlamentarną, ale również zdobyć bezpośrednią legitymizację społeczną dla swoich reform. To logika bardzo gaullistowska, odwołująca się do idei silnej władzy wykonawczej, która w momentach kryzysu szuka potwierdzenia swojej siły bezpośrednio u narodu.

Kandydat centrum wobec groźby starcia z RN

Édouard Philippe zakłada coraz wyraźniej scenariusz, w którym w drugiej turze wyborów 2027 zmierzy się z kandydatem Rassemblement national. To właśnie dlatego jego przekaz staje się bardziej prezydencki i bardziej państwowy. Philippe chce pokazać, że jest kandydatem „odpowiedzialnego obozu”, zdolnym zatrzymać zarówno polityczny chaos, jak i zwycięstwo narodowej prawicy.

Na łamach „Wszystko co Najważniejsze” wielokrotnie opisywaliśmy, że były premier pozostaje dziś jednym z najpoważniejszych kandydatów centrum do sukcesji po Emmanuelu Macronie. Jego przewaga nad innymi politykami obozu prezydenckiego polega na tym, że od dawna buduje własną autonomię wobec macronizmu, a jednocześnie nie zrywa całkowicie z jego dziedzictwem.

Philippe rozumie również, że część wyborców centrum oczekuje dziś nie tyle ideologicznych deklaracji, ile przywrócenia skuteczności państwa. Stąd nacisk na budżet, reformę emerytur i możliwość szybkiego działania. To język technokratyczny, ale jednocześnie coraz bardziej osadzony w narracji o „mocy państwa” i „odzyskaniu kontroli”.

Śledztwo może stać się politycznym zagrożeniem

Jednocześnie problem śledztwa pozostaje realny. Postępowanie dotyczące podejrzeń o sprzeniewierzenie środków publicznych, konflikt interesów i faworyzowanie może ciążyć nad całą kampanią Philippe’a. W polityce francuskiej podobne sprawy wielokrotnie niszczyły prezydenckie ambicje kandydatów jeszcze przed oficjalnym rozpoczęciem kampanii.

Sam Philippe próbuje reagować spokojnie i podkreśla współpracę z wymiarem sprawiedliwości. Jednak jego przeciwnicy z pewnością będą wykorzystywać sprawę do osłabiania jego wiarygodności jako polityka „powagi państwowej” i „porządku publicznego”.

To właśnie dlatego ofensywa programowa rozpoczęta niemal natychmiast po ujawnieniu informacji o śledztwie ma znaczenie strategiczne. Philippe chce zmienić rytm debaty. Zamiast dyskusji o postępowaniu sądowym proponuje dyskusję o przyszłości Francji, reformach państwa i wyborach 2027.

Philippe buduje postmacronizm

Najważniejsze jest jednak coś jeszcze. Édouard Philippe coraz wyraźniej buduje własną wersję postmacronizmu. Nie chce być jedynie spadkobiercą Emmanuela Macrona. Próbuje stworzyć nową opowieść polityczną centrum, bardziej zakorzenioną w autorytecie państwa, dyscyplinie finansowej i idei sprawczości.

Nieprzypadkowo mówi dziś o „nowej większości” łączącej centrum i prawicę. To próba przygotowania gruntu pod szeroki blok polityczny obejmujący Horizons, Renaissance, MoDem i część Republikanów. Philippe rozumie bowiem, że bez konsolidacji centrum i umiarkowanej prawicy niezwykle trudno będzie zatrzymać dynamikę Jordan Bardelli i Marine Le Pen.

W praktyce oznacza to, że wybory prezydenckie 2027 coraz bardziej przypominają walkę o to, kto przejmie polityczne dziedzictwo po Emmanuelu Macronie i kto będzie w stanie zbudować nową większość w kraju zmęczonym dekadą kryzysów.

Édouard Philippe chce pokazać, że odpowiedź na to pytanie już zna.

Arkadiusz Jordan
Paryż