Kim jest Stanisław RADWAŃSKI, Kawaler Orderu Orła Białego?

Rzeźbiarz i były rektor Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku – prof. Stanisław Radwański, to autor pomników, rzeźb sakralnych, plenerowych oraz medali. Jest laureatem konkursów rzeźbiarskich oraz nagród w dziedzinie kultury, sztuki i edukacji.

Stanisław Radwański – życiorys

.Stanisław Radwański urodził się w 1941 roku w wiosce na Lubelszczyźnie – Poturzynie. Dwadzieścia lat później skończył Państwowe Liceum Plastyczne w Gdyni-Orłowie. Następnie rozpoczął studia na Wydziale Rzeźby w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku.

W 1968 roku uzyskał dyplom z wyróżnieniem w pracowni Stanisława Horno-Popławskiego. Od 1973 do 2011 pracował na macierzystej uczelni, gdzie pełnił m.in. funkcję prodziekana (1981-83) oraz dziekana wydziału rzeźby 1983-1990. Od 1996 do 1996 roku był rektorem uczelni. Od 1990 był profesorem nadzwyczajnym, a od 1995 profesor zwyczajnym.

Następnie był kierownikiem Katedry Rzeźby ASP w Gdańsku. W roku 1996 prowadził pracownię rzeźby na Uniwersytecie w Radford w Virginii (USA). W latach 1996-2002 był członkiem Rady Wyższego Szkolnictwa Artystycznego przy Ministerstwie Kultury i Sztuki.

Stanisław Radwański w 2002 r. rozpoczął pracę w Komisji Akredytacyjnej przy Ministerstwie Edukacji Narodowej, a w 2003 roku wszedł w skład Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów Naukowych przy Ministerstwie Edukacji Narodowej.

Należał również do Kapituły Nagrody im. św. Brata Alberta i przez dwie kadencje zasiadał w Radzie Artystycznej Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku.

Do jego ważniejszych realizacji Stanisława Radwańskiego należą m.in.: Pomnik Obrońców Wybrzeża na Westerplatte (jest jednym z 7 rzeźbiarzy, obok, między innymi, Zbigniewa Erszkowskiego, Józefa Galicy i Czesława Gajdy, których uznaje się za jego głównych autorów); Pomnik Jacka Malczewskiego w Radomiu, Pomnik Karola Marcinkowskiego w Poznaniu; Pomnik Jana Pawła II w Toruniu; Pomnik Jana Pawła II Pampelunie (Hiszpania); Pomnik Jana Pawła II w Mławie; Pomnik Juliusza Słowackiego w Kijowie (Ukraina) oraz projekt wielkiego ołtarza głównego z bursztynu wraz z zespołem dużych rzeźb z brązu dla bazyliki św. Brygidy w Gdańsku.

Stanisław Radwański został odznaczony przez prezydenta Karola Nawrockiego Orderem Orła Białego za zasługi dla polskiej kultury i sztuki, za osiągnięcia w działalności artystycznej i twórczej oraz wkład w rozwój szkolnictwa artystycznego.

Portret króla i śpiew Orfeusza

Wystawa w murach Zamku Królewskiego w Warszawie pt. Arcydzieła z Narodowego Muzeum Sztuki im. Bohdana i Warwary Chanenków w Kijowie jest prawdziwym wydarzeniem. Obok arcydzieł malarstwa włoskiego i północnoeuropejskiego prezentuje fascynujące polonika – pisze prof. Jerzy MIZIOŁEK.

Twórca kolekcji – Bohdan Chanenko (1849–1917) – był znanym przemysłowcem i filantropem. Wraz z żoną Warwarą, pochodzącą również z rodziny bogatych przemysłowców, już w latach 70. XIX wieku zaczął gromadzić dzieła sztuki, kupując je na aukcjach w Petersburgu, Warszawie, Wiedniu, Madrycie, Paryżu i Rzymie, ale również w antykwariatach, często małych sklepikach i magazynach z antykami. Niemal od samego początku istnienia kolekcji Bohdan i jego żona deklarowali zamiar podarowania zbiorów Kijowowi. Już w 1899 roku przekazali bez mała trzy tysiące eksponatów archeologicznych utworzonemu wtedy muzeum państwowemu. Całą kolekcję, wraz z rezydencją, przekazali tak bliskiemu im miastu w 1917 roku.

Małżonkowie Chanenko pasjonowali się sztuką całego świata. Obok starożytnych zabytków egipskich, greckich i rzymskich kupowali obrazy starych mistrzów, rzeźby, sztukę użytkową i grafikę europejską, ale także tkaniny koptyjskie, ikony bizantyńskie i ruskie, srebrne i złote naczynia, unikatowe zabytki Wschodu. Muzeum ich imienia to obecnie najcenniejszy zbiór sztuki europejskiej na Ukrainie. Znajdują się w nim dzieła wybitnych mistrzów malarstwa i rzeźby, takich jak Peter Paul Rubens, Jacob Jordaens, Antonio Canova czy malarze z kręgu Sandra Botticellego.

W Zamku Królewskim w Warszawie prezentowanych jest 37 najcenniejszych eksponatów z tej kolekcji, nigdy wcześniej niepokazywanych w Polsce. Jedynie prawdziwa perła tej kolekcji – duży obraz ukazujący sceny z mitu o Orfeuszu i Eurydyce – był prezentowany na wystawie w Zamku Królewskim pt. „Przebudzeni. Ruiny antyku i narodziny włoskiego renesansu” (2023). Muzeum w Kijowie znacznie ucierpiało 10 października 2022 roku w czasie rosyjskiego ataku rakietowego na miasto. W maju 2023 roku część kolekcji, na prośbę pracowników muzeum z Kijowa, została sprowadzona do Warszawy i w niej zabezpieczona.

Wystawa eksponowana jest w dawnej bibliotece Stanisława Augusta, oryginalnym, cudem zachowanym z pożogi wojennej fragmencie architektonicznym zamku. Podzielona została na sześć części, harmonijnie przechodzących jedna w drugą, w których odnajdujemy kolejno zabytki z Włoch, Holandii, Flamandii, Hiszpanii, Francji oraz – co nabiera szczególnego wymiaru w tym konkretnym miejscu – obiekty związane ze Stanisławem Augustem. Końcowym akordem tej symfonii ekspozycyjnej jest słynny, znany w Polsce z kilku kopii wizerunek ostatniego króla dawnej Rzeczypospolitej. Wśród poloników – obok wspomnianego arcydzieła – na wystawie znajduje się pięć innych obiektów o wyjątkowym znaczeniu dla naszej kultury.

Tekst dostępny na łamach Wszystko co Najważniejsze: https://wszystkoconajwazniejsze.pl/prof-jerzy-miziolek-portret-krola-i-spiew-orfeusza/

PAP/ LW