Konserwatywna dziennikarka w publicznej telewizji. Lewica protestuje przed wyborami 2027

Jeszcze przed oficjalnym rozpoczęciem kampanii prezydenckiej we Francji wybuchł spór, który pokazuje skalę napięcia politycznego nad Sekwaną. Wystarczyła decyzja publicznej telewizji France 2 o zaproszeniu do programu dziennikarki „Le Figaro”, aby lewicowe środowiska medialne oskarżyły stację o promowanie prawicy, a prawica zaczęła mówić o ideologicznej dominacji w mediach publicznych. Debata o wyborach prezydenckich w 2027 roku coraz wyraźniej staje się również debatą o pluralizmie, granicach opinii dopuszczalnych w przestrzeni publicznej i roli państwowych mediów we francuskim życiu politycznym.

France 2 rozpoczyna polityczny sezon przed wyborami 2027

Wiosną 2027 roku odbędą się wybory prezydenckie we Francji. Kampania do tych wyczekiwanych zmagań rozpoczęła się de facto już w marcu 2026 roku, tuż po zakończeniu wyborów samorządowych do rad miast i gmin. W tym kontekście publiczna telewizja France 2 postanowiła uruchomić nowy program polityczny poświęcony rozmowom z kandydatami do wyborów prezydenckich, „L’Heure de vérité”.

Aby podkreślić pluralizm opinii, telewizja zdecydowała się zaprosić do zespołu dziennikarskiego programu Eugénie Bastié, znaną felietonistkę „Le Figaro”, najpoważniejszego dziś dziennika we Francji. Sama decyzja szybko przerodziła się jednak w polityczną i medialną polemikę.

Lewicowe środowiska oskarżają France 2

5 maja 2026 roku „Stowarzyszenie Dziennikarzy” (SDJ) France Télévisions, czyli lewicowy związek zawodowy dziennikarzy francuskich mediów publicznych, opublikowało list protestacyjny sprzeciwiający się dołączeniu Eugénie Bastié do zespołu programu.

„Misją dziennikarza publicznego nie jest promowanie poglądów politycznych. Tym bardziej w programie, którego celem jest informowanie wyborców o wyborach prezydenckich. […] Eugénie Bastié jest polemistką, znaną z bardzo konserwatywnych i suwerenistycznych poglądów. Nie może uosabiać ani prowadzić debaty politycznej na antenie France 2” – napisano w komunikacie.

Lewicowe media bardzo szybko wsparły stanowisko SDJ France Télévisions. Komunistyczny dziennik „L’Humanité” krytykował Eugénie Bastié między innymi za to, że „należy do medialnego imperium Vincenta Bolloré”, czyli prawicowej grupy medialnej związanej z telewizją CNews i radiem Europe 1. Wypominano jej również krytyczne stanowisko wobec trans-tożsamości.

Prawica odpowiada zarzutami o brak pluralizmu

Prawicowe media odpowiedziały równie ostro. Pascal Praud, jeden z najbardziej rozpoznawalnych dziennikarzy telewizji CNews, ocenił, że działania SDJ France Télévisions są dowodem na ideologiczną jednostronność mediów publicznych.

„Zachowując się w taki sposób, SDJ France Télévisions uzasadnia apele o prywatyzację mediów publicznych” – stwierdził Pascal Praud.

Cały spór wybuchł zaledwie kilka dni po opublikowaniu parlamentarnego raportu posła Charles’a Alloncle’a, który wskazywał na poważne zaniedbania w zarządzaniu mediami publicznymi oraz dramatyczny brak pluralizmu politycznego w ich strukturach.

Eugénie Bastié odpowiada krytykom

Sama Eugénie Bastié odrzuciła zarzuty kierowane pod swoim adresem i podkreśliła swoje wieloletnie doświadczenie dziennikarskie.

„Byłam bardzo zraniona faktem, że stowarzyszenie dziennikarzy France Télévisions nazwało mnie polemistką. Pracowałam w Le Figaro przez dziesięć lat, napisałam setki artykułów, prowadziłam około stu programów o niezwykle różnorodnej tematyce, z bardzo różnymi punktami widzenia i z udziałem ludzi z różnych środowisk. Nie widzę więc podstaw, dla których miałabym być nazywana polemistką, a nie dziennikarką” – podkreśliła.

Spór o media publiczne będzie częścią kampanii prezydenckiej

Cała ta polemika pokazuje, że temat mediów publicznych stanie się jednym z najważniejszych pól politycznego konfliktu przed wyborami prezydenckimi w 2027 roku. We Francji coraz częściej pojawia się pytanie, czy pluralizm oznacza rzeczywistą obecność różnych poglądów w mediach publicznych, czy raczej utrzymanie dominacji jednego środowiska ideowego.

Media publiczne, finansowane z podatków wszystkich obywateli, powinny być miejscem otwartym na różnorodność opinii i debatę prowadzoną przez przedstawicieli różnych środowisk intelektualnych oraz politycznych. W przeciwnym razie coraz trudniej będzie przekonywać społeczeństwo, że rzeczywiście pełnią one funkcję wspólnego dobra publicznego, a nie narzędzia jednej części sceny politycznej. Wraz ze zbliżaniem się wyborów prezydenckich spór o pluralizm mediów zapewne będzie we Francji tylko narastał.

Nathaniel Garstecka