Tom JACOBS: Pokolenie samotnych
Tom JACOBS

Tom JACOBS

Pokolenie samotnych

Młodzi ludzie, których naturalną potrzebą rozwojową jest tworzenie więzi z innymi, w czasie pandemii mogą czuć się tak, jakby w ich życiu włączono pauzę.

Markham HEID: Człowiek społeczny
Markham HEID

Markham HEID

Człowiek społeczny

Gdy człowiekowi doskwiera samotność, jego organizm uaktywnia układy odpowiedzialne za stres, a ich działanie może z czasem sprzyjać przewlekłym stanom zapalnym i różnorakim problemom zdrowotnym – od chorób serca po choroby przewodu pokarmowego.

Prof. Bogdan DE BARBARO: Pudełko zwane wyobraźnią
Prof. Bogdan DE BARBARO

Prof. Bogdan DE BARBARO

Pudełko zwane wyobraźnią

Medialny chaos, ponowoczesne pomieszanie prawdy z fałszem i dobra ze złem nachalnie atakujące nasz umysł utrudniają nam dotarcie do samotności pozwalającej na wewnętrzną refleksję. Lecz gdy zadbamy o siebie poprzez zbudowanie przestrzeni dla samotności będącej zadumą, ochronimy ważną cząstkę swego istnienia.

Prof. Edward NĘCKA: Pochwała samotności
Prof. Edward NĘCKA

Prof. Edward NĘCKA

Pochwała samotności

Głównym pożytkiem z samotności jest przejściowe odłączenie się od świata zewnętrznego, a to ułatwia proces myślenia.

Piotr ORAWSKI: "Piękno muzyki (48). Dialektyka samotności"
Piotr ORAWSKI

Piotr ORAWSKI

"Piękno muzyki (48). Dialektyka samotności"

Być może najbardziej złowrogie jest to, że każdy z nas prędzej czy później na samotność będzie skazany. Starość, niedołężność, choroba to w naszym świecie konieczność, z którą wielu z nas musi się zmierzyć. Jest to zawsze doznanie samotności.

Piotr ORAWSKI: "Piękno muzyki (31). O sonatach Scarlattiego"
Piotr ORAWSKI

Piotr ORAWSKI

"Piękno muzyki (31). O sonatach Scarlattiego"

Jeśli mówię o samotności, to dlatego, że sztuka dźwięku wielokrotnie zwracała na to uwagę i w sposób często okrutny obnażała. Mówiła i mówi wprost o Tobie, o Twoim bycie pojedynczym, wyjątkowym i jedynym, ponad wszystko wyniesionym.

Piotr ORAWSKI: "Piękno muzyki (19). O Schubercie"
Piotr ORAWSKI

Piotr ORAWSKI

"Piękno muzyki (19). O Schubercie"

Dzieło ma rozmiary symfonii beethovenowskiej, ale bez jej patosu, a patos jest łatwiej zrozumiały niż pozbawiona wątku treściowego, całkowicie bezprogramowa muzyka Schuberta, pełna majestatu, głębi, a przy tym tchnąca radością w pierwszej części, entuzjazmem i jednocześnie beztroską w finale, urzekająca magią brzmień i rytmów.