obronność

O bezpieczeństwie Polski najczęściej mówi się z perspektywy wschodniej granicy, patrząc na Suwałki, Rzeszów, Lublin, Białystok, no może na Warszawę – do białoruskiej granicy da się ze stolicy dojechać w dwie godziny samochodem, a w końcu pocisk leci szybciej. To zrozumiałe, bo tam najłatwiej zobaczyć geopolityczne napięcie. Kłopot w tym jednak, że państwo nie broni się wyłącznie tam, gdzie przebiega granica czy jakiś front, ale tam przede wszystkim, gdzie ma zaplecze. I dlatego w rozmowie o polskiej odporności strategicznej trzeba mówić o Wrocławiu. Znowu.