Kim jest Fabien ROUSSEL? Francuski komunista chce odbudować „ludową lewicę” przed wyborami prezydenckimi 2027
Fabien Roussel pozostaje jedną z najbardziej charakterystycznych postaci francuskiej lewicy przed wyborami prezydenckimi we Francji w 2027 roku. Lider Francuskiej Partii Komunistycznej od kilku lat próbuje odbudować znaczenie PCF, dystansując się jednocześnie wobec strategii Jean-Luca Mélenchona i ugrupowania La France insoumise. W debacie dotyczącej tego, kto wygra wybory prezydenckie we Francji w 2027 roku, nie należy dziś do głównych faworytów, jednak jego polityczna linia wyraźnie wpływa na spory toczące się na francuskiej lewicy.
Kim jest Fabien Roussel?
Fabien Roussel urodził się 16 kwietnia 1969 roku w Béthune w północnej Francji. Jest politykiem i dziennikarzem. Od 2018 roku pełni funkcję sekretarza krajowego Francuskiej Partii Komunistycznej (PCF), stając się najważniejszą twarzą francuskiego komunizmu po latach politycznej marginalizacji tej formacji.
Swoją pozycję budował przede wszystkim w północnej Francji — w regionach robotniczych i poprzemysłowych, gdzie komuniści przez dziesięciolecia posiadali silne wpływy. W 2017 roku został deputowanym do Zgromadzenia Narodowego z okręgu Nord, należącego wcześniej do historycznych bastionów PCF.
Od początku swojej politycznej drogi próbował stworzyć wizerunek przedstawiciela „ludowej lewicy”, mocno skoncentrowanej na pracy, przemyśle, sile nabywczej i usługach publicznych. W czasie kampanii wyborczej w 2022 roku wielokrotnie podkreślał, że chce reprezentować „Francję pracy”, prowincji i klasy robotniczej.
Fabien Roussel i wybory prezydenckie 2022
Fabien Roussel był kandydatem Francuskiej Partii Komunistycznej w wyborach prezydenckich w 2022 roku. Był to pierwszy od wielu lat samodzielny start PCF, ponieważ wcześniej partia wspierała Jean-Luka Mélenchona.
W pierwszej turze wyborów uzyskał 2,28 proc. głosów i ponad 800 tys. głosów. Wynik ten stał się źródłem ostrego konfliktu na francuskiej lewicy. Politycy La France insoumise oskarżali Roussela o odebranie części głosów Jean-Lukowi Mélenchonowi, który zdobył około 22 proc. i minimalnie nie wszedł do drugiej tury wyborów.
Sam Roussel zdecydowanie odrzucał te oskarżenia. Przekonywał, że reprezentuje inny elektorat niż Mélenchon i że francuska lewica nie może ograniczać się wyłącznie do wielkich miast oraz sporów ideologicznych.
W swoich ostatnich wypowiedziach przypominał również, że udział w wyborach prezydenckich nie służy jedynie zdobyciu wyniku wyborczego, lecz także „nadaniu widoczności naszym ideom”.
O co walczy Fabien Roussel?
Fabien Roussel próbuje odbudować francuską lewicę wokół kwestii społecznych i gospodarczych: pracy, przemysłu, wynagrodzeń, energetyki i siły nabywczej.
Bardzo mocno podkreśla znaczenie produkcji przemysłowej, ochrony miejsc pracy i państwa socjalnego. Krytykuje liberalną globalizację oraz politykę gospodarczą, która — jego zdaniem — osłabiła francuski przemysł i klasę średnią.
Jednocześnie stara się odróżnić od części współczesnej lewicy poprzez bardziej pragmatyczne podejście do energetyki czy przemysłu. Nie prezentuje jednak stanowiska antyeuropejskiego. Jest raczej sceptyczny wobec nadmiernej centralizacji Unii Europejskiej i opowiada się za większą suwerennością gospodarczą Francji.
W jednej z ostatnich wypowiedzi ostrzegał również przed kandydaturami „pro-NATO, prowojennymi, federalistycznymi, antyprzemysłowymi i antynuklearnymi”, podkreślając, że PCF pozostaje partią „rewolucyjną”.
Zerwanie z Jean-Lukiem Mélenchonem
Relacje Fabiena Roussela z Jean-Lukiem Mélenchonem od kilku lat pozostają bardzo napięte. Lider komunistów uważa, że Mélenchon i La France insoumise zbyt mocno skoncentrowali się na konfliktach ideologicznych oraz wielkomiejskim elektoracie, zaniedbując robotniczą i prowincjonalną Francję.
Jednocześnie sam Roussel przyznaje, że lewica przeżywa dziś głęboki kryzys polityczny. W swoich ostatnich wypowiedziach podkreślał, że brak własnego kandydata komunistów oznaczałby konieczność popierania jednej z innych kandydatur lewicowych — Jean-Luka Mélenchona, Raphaëla Glucksmanna albo kandydatury wyłonionej w prawyborach.
W 2024 roku Fabien Roussel utracił mandat deputowanego w okręgu Nord, który pozostawał komunistycznym bastionem od 1962 roku. Okręg ten zdobył kandydat Rassemblement national, co zostało odebrane jako symbol dalszego osłabienia historycznej francuskiej lewicy.
Jakie są dziś szanse Fabiena Roussela?
Sondaże przed wyborami prezydenckimi we Francji wskazują dziś przede wszystkim na Jordana Bardellę, Marine Le Pen, Édouarda Philippe’a czy Gabriela Attala jako głównych uczestników przyszłego wyścigu o Pałac Elizejski.
Fabien Roussel nie znajduje się obecnie wśród głównych kandydatów w wyborach prezydenckich Francja 2027. Pozostaje jednak ważnym symbolem sporów o przyszłość francuskiej lewicy i pytania o to, czy lewica ma być bardziej ideologiczna, czy bardziej społeczna i robotnicza.
Na łamach francuskich mediów regularnie powraca pytanie, czy komuniści powinni ponownie wystawić własnego kandydata, czy też wesprzeć wspólną kandydaturę lewicy.
Potencjalni kandydaci w wyborach prezydenckich we Francji w 2027 roku
Na podstawie pierwszych deklaracji, ale też spekulacji, możemy się spodziewać na linii startu wyborów prezydenckich 2027 roku we Francji następujących kandydatów (uszeregowanych podług wieku):
- Jordan BARDELLA, 30 lat, Rassemblement national (skrajna prawica)
- Sarah KNAFO, 33 lata, Reconquête (prawica)
- Gabriel ATTAL, 37 lat, Renaissance (centrum liberalne proeuropejskie)
- Aurore BERGÉ, 39 lat, Renaissance (centrum liberalne proeuropejskie)
- Marine TONDELIER, 39 lat, Les Écologistes (zieloni lewica)
- Gérald DARMANIN, 43 lata, Renaissance (centrum prawica)
- Florian PHILIPPOT, 44 lata, Les Patriotes (suwerenista)
- Raphaël GLUCKSMANN, 46 lat, Place publique (socjaldemokracja proeuropejska)
- François RUFFIN, 50 lat, lewica społeczna
- Laurent WAUQUIEZ, 51 lat, Les Républicains (prawica)
- Clémentine AUTAIN, 52 lata, lewica
- Delphine BATHO, 53 lata, Génération Écologie (ekologia lewica)
- Jérôme GUEDJ, 54 lata, Parti socialiste (lewica)
- Édouard PHILIPPE, 55 lat, Horizons (centrum prawica)
- Yaël BRAUN-PIVET, 55 lat, Renaissance (centrum)
- Nathalie ARTHAUD, 56 lat, Lutte ouvrière (skrajna lewica), wcześniejsze starty w wyborach 2012: 0,56%; 2017: 0,64%; 2022: 0,56%
- Marine LE PEN, 57 lat, Rassemblement national (skrajna prawica), wcześniejsze starty w wyborach 2012: 17,90%; 2017: 21,30% i 33,90%; 2022: 23,15% i 41,45%
- Olivier FAURE, 57 lat, Parti socialiste (lewica)
- Fabien ROUSSEL, 57 lat, Francuska Partia Komunistyczna (lewica)
- David LISNARD, 57 lat, Nouvelle Énergie (prawica liberalna)
- Xavier BERTRAND, 61 lat, centroprawica
- Bernard CAZENEUVE, 62 lata, centrolewica
- Nicolas DUPONT-AIGNAN, 65 lat, Debout la France (prawica suwerenistyczna), wcześniejsze starty w wyborach 2012: 1,79%; 2017: 4,70%; 2022: 2,06%
- Bruno RETAILLEAU, 65 lat, Les Républicains (prawica konserwatywna)
- Éric ZEMMOUR, 67 lat, Reconquête (prawica), wcześniejszy start w wyborach 2022: 7,07%
- François ASSELINEAU, 68 lat, UPR (suwerenizm), wcześniejszy start w wyborach 2017: 0,92%
- Jean LASSALLE, 70 lat, Résistons (niezależny), wcześniejsze starty w wyborach 2017: 1,21%; 2022: 3,13%
- François HOLLANDE, 71 lat, Parti socialiste (lewica), wcześniejsze starty w wyborach 2012: 28,63% i 51,64%
- Dominique de VILLEPIN, 72 lata, nurt suwerenistyczny
- Jean-Luc MÉLENCHON, 74 lata, La France insoumise (skrajna lewica), wcześniejsze starty w wyborach 2012: 11,10%; 2017: 19,58%; 2022: 21,95%
- Michel BARNIER, 75 lat, Les Républicains (prawica)
- Philippe de VILLIERS, 77 lat, prawica suwerenistyczna, wcześniejsze starty w wyborach 1995: 4,74%; 2007: 2,23%
Kiedy wybory prezydenckie we Francji 2027?
Pierwsza tura wyborów prezydenckich we Francji odbędzie się w kwietniu 2027 roku, natomiast druga tura dwa tygodnie później — stanowi kalendarz wyborów prezydenckich. Dokładna data nie została jeszcze podana.
Francuski kalendarz wyborczy jest częściowo uzależniony od systemu stref urlopowych A, B i C, obowiązujących we Francji. Państwo francuskie od lat rozdziela terminy wakacji szkolnych pomiędzy trzy wielkie strefy administracyjne, aby ograniczyć paraliż komunikacyjny i przeciążenie infrastruktury turystycznej.
Przy ustalaniu terminów wyborów władze starają się unikać nakładania głosowania na okres największych wyjazdów urlopowych poszczególnych stref. W praktyce oznacza to, że harmonogram wyborczy musi uwzględniać kalendarz szkolny dotyczący różnych części Francji. Różnica jednego tygodnia między możliwymi terminami głosowania może wpłynąć na frekwencję milionów wyborców – a tym samym na końcowy wynik wyborów prezydenckich.
Arkadiusz Jordan
Paryż
