Édouard PHILIPPE stawia na długą kampanię przed wyborami 2027
Na niespełna rok przed wyborami prezydenckimi we Francji Édouard Philippe wysyła jasny sygnał: nie zamierza wygrywać kampanii jednym wiecem, jednym hasłem ani jednym medialnym zwrotem.
.Były premier Francji i lider Horizons stawia na długą kampanię, która ma rozstrzygnąć się dopiero wiosną 2027 r. Taka strategia odróżnia go zarówno od Gabriela Attala, który już oficjalnie rozpoczął swoją kampanię, jak i od Bruno Retailleau czy Jordana Bardelli, którzy starają się wykorzystać bieżącą dynamikę polityczną. Jednocześnie Édouard Philippe jest jednym z niewielu kandydatów, którzy już dziś myślą nie tylko o zwycięstwie w wyborach prezydenckich, lecz także o tym, jak rządzić po wyborach i zbudować większość parlamentarną zdolną do przeprowadzenia reform.
Kim jest Édouard Philippe?
Édouard Philippe należy do najbardziej rozpoznawalnych polityków francuskiego centrum. W latach 2017–2020 był premierem pierwszej kadencji Emmanuela Macrona. Następnie powrócił do Hawru, gdzie pełni funkcję mera, równocześnie budując własne ugrupowanie polityczne Horizons.
Na łamach „Wszystko co Najważniejsze” Philippe jest przedstawiany jako polityk próbujący połączyć dziedzictwo pierwszych lat prezydentury Emmanuela Macrona z bardziej konserwatywną i pragmatyczną wizją państwa. Nie jest kandydatem rewolucji ani politycznego buntu. Jego przekaz opiera się na doświadczeniu państwowym, stabilności i zdolności do sprawowania władzy.
W przeciwieństwie do Gabriela Attala nie buduje swojej pozycji na efekcie nowości. W przeciwieństwie do Jordana Bardelli nie odwołuje się do logiki politycznego przełomu. W przeciwieństwie do Bruno Retailleau nie koncentruje swojej kampanii przede wszystkim wokół kwestii bezpieczeństwa i migracji. Philippe próbuje przedstawić się jako kandydat zdolny do zjednoczenia części centrum, umiarkowanej prawicy i części wyborców rozczarowanych końcem epoki Macrona.
Dlaczego Philippe nie chce sprintu
Komentując przygotowania do swojego wiecu 5 lipca, Édouard Philippe podkreślał, że kampania będzie długa i że nie zamierza stawiać wszystkiego na jedno wydarzenie. W jego otoczeniu dominuje przekonanie, że prawdziwe rozstrzygnięcia nastąpią dopiero na kilka miesięcy przed pierwszą turą wyborów.
To podejście wynika także z układu sił po stronie centrum. Gabriel Attal rozpoczął już własną kampanię prezydencką, starając się zbudować pozycję naturalnego następcy Macrona. Jednocześnie Édouard Philippe pozostaje najczęściej wskazywanym kandydatem obozu centrowego w badaniach opinii publicznej.
W praktyce oznacza to, że Philippe nie musi dziś wygrywać każdego tygodnia kampanii. Musi natomiast utrzymać pozycję polityka postrzeganego jako najbardziej wiarygodny kandydat centrum na moment, gdy rozpocznie się właściwa kampania wyborcza.
Kto może pokonać Jordana Bardellę
To pytanie staje się jednym z najważniejszych pytań całej kampanii prezydenckiej 2027.
Sondaże przywoływane w analizach Elabe pokazują, że Jordan Bardella pozostaje niezwykle silnym kandydatem w potencjalnych pojedynkach drugiej tury. Szczególnie wyraźnie widać to w przypadku starć z Jean-Lukiem Mélenchonem czy kandydatami lewicy. Jednocześnie część badań wskazuje, że Édouard Philippe pozostaje jednym z niewielu polityków zdolnych do realnej rywalizacji z liderem Zjednoczenia Narodowego.
To właśnie dlatego nazwisko Philippe’a pojawia się regularnie w analizach dotyczących scenariusza „republikańskiej zapory” przeciwko RN. W wielu wariantach badawczych jego potencjał wyborczy okazuje się większy niż potencjał Gabriela Attala czy Bruno Retailleau.
Nie oznacza to jednak, że sytuacja jest rozstrzygnięta. W ostatnich miesiącach widoczny jest wzrost aktywności Gabriela Attala, który chce przejąć część wyborców Macrona. Swoją przestrzeń polityczną buduje również Bruno Retailleau. Na prawicy coraz częściej pojawia się także nazwisko Davida Lisnarda, który od dawna przygotowuje własny projekt polityczny. Jednocześnie Jean-Luc Mélenchon pozostaje najważniejszą postacią lewicy. Rozdrobnienie sceny politycznej sprawia, że żaden kandydat nie może dziś czuć się pewny miejsca w drugiej turze.
Kogo namaści Emmanuel Macron
Jednym z najważniejszych tematów ostatnich miesięcy pozostaje pytanie o polityczne dziedzictwo Emmanuela Macrona.
Wszystko wskazuje na to, że obecny prezydent nie będzie mógł wskazać następcy z taką skutecznością, z jaką sam zdominował francuską scenę polityczną w 2017 r. Zarówno Édouard Philippe, jak i Gabriel Attal budują dziś własne marki polityczne. Obaj starają się korzystać z dorobku makronizmu, ale jednocześnie uniezależnić się od jego słabości.
Dla Philippe’a nie jest więc najważniejsze formalne poparcie Macrona. Znacznie ważniejsze wydaje się przejęcie części elektoratu centrum, który będzie szukał kandydata zdolnego zarówno zatrzymać RN, jak i zapewnić Francji stabilność polityczną.
Philippe już dziś myśli o większości parlamentarnej
W tym właśnie punkcie strategia Philippe’a najbardziej różni się od strategii wielu jego konkurentów.
Były premier wielokrotnie podkreślał, że zwycięstwo w wyborach prezydenckich nie wystarczy. Potrzebna jest również większość parlamentarna zdolna do realizacji programu. Dlatego tak dużą wagę przywiązuje do idei przyszłej „rekonstrukcji politycznej” centrum i umiarkowanej prawicy.
To właśnie w tym kontekście pojawiają się jego propozycje referendów dotyczących najtrudniejszych reform państwa. Philippe zakłada, że prezydent wybrany głównie dzięki głosom oddanym przeciwko Jordanowi Bardelli będzie potrzebował dodatkowego mandatu politycznego do przeprowadzenia zmian. Dlatego już dziś myśli o tym, jak stworzyć większość zdolną do rządzenia po wyborach. Jest to podejście znacznie bardziej instytucjonalne niż typowo kampanijne.
Długa kampania dopiero się zaczyna
W ostatnich miesiącach wiele uwagi przyciągali Jordan Bardella, Gabriel Attal, Bruno Retailleau czy Jean-Luc Mélenchon. Jednak Édouard Philippe pozostaje jednym z najpoważniejszych kandydatów do wejścia do drugiej tury wyborów prezydenckich.
Jego strategia jest prosta: nie wygrać kampanii w czerwcu lub lipcu 2026 r., lecz znaleźć się w najlepszej pozycji wiosną 2027 r. W czasach polityki przyspieszenia Philippe stawia na wytrzymałość. To właśnie dlatego jego kampania może okazać się jedną z najciekawszych historii nadchodzących wyborów prezydenckich we Francji.
Arkadiusz Jordan
Paryż
