Jean-Luc MÉLENCHON startuje po raz czwarty. Wybory prezydenckie we Francji 2027 nabierają tempa

Decyzja o ponownym starcie jednej z najbardziej rozpoznawalnych postaci francuskiej lewicy zmienia układ sił w nadchodzącej kampanii. W kontekście, jakim są wybory prezydenckie we Francji w 2027, Jean-Luc Mélenchon potwierdza, że zamierza po raz czwarty ubiegać się o najwyższy urząd, mimo rosnących podziałów w swoim obozie i wyraźnego oporu części opinii publicznej.

Czwarty start i koniec niepewności

Koniec pozornej niepewności: Jean-Luc Mélenchon ogłosił 3 maja 2026 r., w niedzielnym wydaniu „20 godzin” w TF1, że ponownie wchodzi do wyścigu o Pałac Elizejski. Lider La France insoumise ma za sobą już trzy kampanie – w 2012, 2017 i 2022 roku – i pozostaje jedną z centralnych postaci lewicy.

Jeszcze w wieczór pierwszej tury wyborów w 2022 roku apelował do swoich zwolenników, by „zrobili lepiej” od niego. Jednocześnie w jego obozie pojawiały się głosy wzywające do odnowy i wyłonienia nowych twarzy, które miałyby lepiej reprezentować „Nową Francję”, o której sam mówił. W tym duchu Rima Hassan opowiadała się za odejściem od modelu jednego lidera na lewicy.

Decyzja potwierdzona przez ruch

Wybrani przedstawiciele LFI zebrali się w Paryżu, by wyznaczyć swojego kandydata na wybory 2027. „Kontekst i pilność sytuacji przesądziły o decyzji La France insoumise, by mnie wyznaczyć” – oświadczył Jean-Luc Mélenchon. „Jesteśmy licznym zespołem z programem i jednym kandydatem”.

Jego kandydatura, podobnie jak poprzednio, uzależniona jest od zebrania 150 000 obywatelskich podpisów. Warunek ten pozostaje jednak formalnością – w poprzedniej kampanii został spełniony w ciągu czterech dni.

Między doświadczeniem a odrzuceniem

W nadchodzącej kampanii Mélenchon będzie musiał zmierzyć się z silnym odrzuceniem społecznym. Według barometru Odoxa dla Public Sénat jest niepopularny wśród aż 72 proc. Francuzów.

Nie oznacza to jednak utraty zaplecza wyborczego. Sondaże przed wyborami prezydenckimi 2027 pokazują, że lider LFI może liczyć na 10–13 proc. poparcia w pierwszej turze. To wynik porównywalny z Raphaëlem Glucksmannem, wyraźnie niższy niż kandydatów skrajnej prawicy, ale zbliżony do części polityków prawicy i centrum.

Strategia powrotu i pamięć kampanii 2022

Po raz czwarty w wyścigu Jean-Luc Mélenchon liczy na powtórzenie dynamiki kampanii z 2017 i 2022 roku, kiedy korzystał z efektu „użytecznego głosu” na lewicy. Cztery lata temu niewiele zabrakło mu do wejścia do drugiej tury – zdobył blisko 22 proc. głosów, przegrywając awans o 420 tys. głosów.

Po tym wyniku umocnił swoją pozycję w obozie lewicy, najpierw poprzez zjednoczenie wokół Nupes przed wyborami parlamentarnymi w 2022 roku, a następnie – w ograniczonym stopniu – poprzez Nowy Front Ludowy w kolejnych wyborach.

Choć nie pełni już mandatu deputowanego, który przekazał Manuelowi Bompard, pozostaje stale obecny w debacie publicznej – poprzez wystąpienia, media społecznościowe i zaangażowanie w kampanie wyborcze.

Aktualizacja strategii na wybory 2027

Jean-Luc Mélenchon wchodząc do kampanii prezydenckiej 2027 znacznie wcześniej niż jego rywale chce narzucić własne tempo całej lewej stronie sceny politycznej. Ogłaszając kandydaturę na rok przed prawdopodobną drugą turą wyborów, stawia na długą kampanię, która ma pozwolić mu umocnić własny obóz, zamknąć przestrzeń radykalnej lewicy i zmusić innych kandydatów do określania się wobec niego. Strategia lidera La France insoumise opiera się na budowie obrazu siły politycznej zdolnej do mobilizacji i organizacji, a także na stopniowym rozszerzaniu własnego zaplecza społecznego tak, by stać się dominującym kandydatem całego obozu „postępu”.

Mélenchon zamierza jednocześnie zmienić ton swojej kampanii. Zamiast wizerunku konfliktowego trybuna chce przedstawiać się jako polityk doświadczenia w świecie pogrążonym w napięciach i wojnach. Według tej strategii pierwsza tura ma mieć charakter „dégagisme”, czyli odrzucenia dotychczasowego układu politycznego i przejęcia jak największej części elektoratu lewicy, korzystając z chaosu oraz podziałów w tym obozie. Celem pozostaje jednak ponowne uruchomienie logiki „frontu republikańskiego” w ewentualnej drugiej turze przeciwko Zjednoczeniu Narodowemu. Strategia ta opiera się więc na próbie jednoczesnego „odczarowania” własnego wizerunku i ponownego zmobilizowania wyborców przeciw prawicy narodowej.

Wybory 2027 jako starcie strategii

Jean-Luc Mélenchon podkreśla, że jego decyzja o starcie w wyborach prezydenckich 2027 wynika z „kontekstu i pilności sytuacji” oraz przekonania, że jest „najlepiej przygotowany”, by zmierzyć się z nadchodzącymi wyzwaniami, w tym – jak zaznacza – „groźbą wojny powszechnej”.

Jego głównym przeciwnikiem ma być skrajna prawica, a zwłaszcza Jordan Bardella, którego uważa za najważniejszego rywala na scenie politycznej. W tle pozostają również inni potencjalni gracze, jak Édouard Philippe, co pokazuje, jak szerokie i zróżnicowane jest pole rywalizacji.

W tym kontekście kandydaci w wyborach prezydenckich we Francji w 2027 roku nie tylko konkurują o poparcie, ale także definiują odmienne strategie mobilizacji wyborców – od „użytecznego głosu” po próbę odbudowy tożsamości politycznej.

Czy Mélenchon może wejść do drugiej tury?

Powrót Mélenchona odbywa się w cieniu pogarszającego się wizerunku. Jego strategia polityczna, w tym stanowiska przyjmowane w ostatnich latach, wywołują zarówno silne poparcie wśród zwolenników, jak i wyraźny sprzeciw wśród dużej części opinii publicznej.

Według badań jedynie 16 proc. Francuzów życzy sobie jego kandydatury. To napięcie między stabilnym elektoratem a wysokim poziomem niechęci może stać się jednym z kluczowych czynników w jego kampanii.

Ewentualne wejście Jean-Luca Mélenchona do drugiej tury z Jordanem Bardellą byłoby oczywistym zwycięstwem Bardelli. Nie mogą do tego dopuścić stratedzy i politycy centrum i centroprawicy. Zapowiada się intrygująca kampania.

Arkadiusz Jordan
Paryż