BAZAR RÓŻYCKIEGO W LABORATORIUM REPORTAŻU BAZAR RÓŻYCKIEGO W LABORATORIUM REPORTAŻU
LABORATORIUM REPORTAŻU

LABORATORIUM REPORTAŻU

BAZAR RÓŻYCKIEGO W LABORATORIUM REPORTAŻU

Coraz bardziej jesteśmy dziś dokumentowani, nagrywani, rejestrowani. Kto jest jednak w stanie zapoznać się z tym świadectwem? Jak zbiorowe doświadczenie ludzkości, gromadzone w archiwach, ma współkształtować naszą przyszłość? Metoda polifonicznej powieści reportażowej wychodzi tu z swoją propozycją, pozwalając osiągnąć efekt oddania prawdy, istoty i znaczenia zdarzeń.

Andrzej SKALIMOWSKI: Wielki Budowniczy Jan Knothe. Człowiek, który odbudował Warszawę Andrzej SKALIMOWSKI: Wielki Budowniczy Jan Knothe. Człowiek, który odbudował Warszawę
Andrzej SKALIMOWSKI

Andrzej SKALIMOWSKI

Wielki Budowniczy Jan Knothe. Człowiek, który odbudował Warszawę

W 2012 roku bez echa przeszła setna rocznica urodzin Jana Knothe – pisarza, poety, dyplomaty, architekta, ale przede wszystkim jednego z najwybitniejszych rysowników polskich dwudziestego stulecia. Była to doskonała okazja do przypomnienia historii człowieka, którego wpływ na kształt architektoniczny powojennej Warszawy trudny jest do przecenienia. Jego biografia pokazuje także wyraźnie, że ocena pokolenia architektów odpowiedzialnych za odbudowę Warszawy wymaga zdecydowanie bardziej zróżnicowanych sądów.

Powstanie Warszawskie 1944: Wola, 5 sierpnia 1944 Powstanie Warszawskie 1944: Wola, 5 sierpnia 1944

Wola, 5 sierpnia 1944

Wprowadzono dalszą partię kobiet i dzieci – i tak, grupa za grupą, rozstrzeliwano aż do późnego wieczora. Było już ciemno, kiedy egzekucje ustały. W przerwach oprawcy chodzili po trupach, kopali, przewracali, dobijali żyjących, rabowali kosztowności… Ciała dotykali przez jakieś specjalne szmatki. Mnie samej zdjęto z ręki zegarek, nie zauważyli przy tym, że żyję. W czasie tych okropnych czynności pili wódkę, śpiewali wesołe piosenki, śmiali się…

Powstanie Warszawskie w dokumentach IPN (7): płk Franciszek Herman Powstanie Warszawskie w dokumentach IPN (7): płk Franciszek Herman

płk Franciszek Herman

Gdy przybyłem do „MONTERA”, zastałem tam kpt. KAŁUGINA z Armii Czerwonej, który, jak się dowiedziałem, był tam prawie od pierwszych dni powstania. W okresie tym już depesze jego i „MONTERA” do marsz. ROKOSSOWSKIEGO zostały wysłane (ale zdaje się, via Londyn) i KAŁUGIN korzystał ze swobody ruchów (miał przydzielonego oficera). Potem gdzieś we wrześniu miał ponoć przejść na stronę radziecką, ale szczegółów nie znam.

Powstanie Warszawskie w dokumentach IPN (8): Iwan Waszenko, RONA Powstanie Warszawskie w dokumentach IPN (8): Iwan Waszenko, RONA

Iwan Waszenko, RONA

Oni twierdzą, że każdy naród chce mieć swoje własne państwo narodowe i że oni pragną mieć Niepodległe Państwo Polskie, na czele którego stałby lud. Jak zauważyłem, Polacy są najbardziej ceniącym wolność narodem, który kocha tylko swoją [własną] władzę i własne państwo narodowe. Lud, który kocha i szanuje tylko swój naród, w pełnym tego słowa znaczeniu jest narodem.

Powstanie Warszawskie 1944 (3): Stanisław Ziembicki Powstanie Warszawskie 1944 (3): Stanisław Ziembicki

Stanisław Ziembicki

Komendantem powstania na całe miasto Warszawę był podobno generał C h r u ś c i e l – pseudonim „M o n t e r”. Informacje te zostały opublikowane w „Biuletynie Informacyjnym”, gdy bolszewicy zajęli Pragę. To samo czasopismo podało krótkie życiorysy wymienionych dowódców. Interesujące jest to, że życiorysów nie upiększano. O „Borze” informowano, że w roku 1920 czynnie uczestniczył w walkach przeciwko bolszewizmowi.

Powstanie Warszawskie 1944 w dokumentach IPN (2): Henryk Wilczkowiak Powstanie Warszawskie 1944 w dokumentach IPN (2): Henryk Wilczkowiak

Henryk Wilczkowiak

Władzę sprawować będzie polski rząd londyński. Rz[ądu] lubelskiego AK nie uznaje, ponieważ prowadzi on politykę Z[wiązku] S[owieckiego]. Generał Rola-Żymierski (który był już generałem w Polsce przed 1939 r.) nie jest popularny. Myśli on tylko, podobnie jak generał Berling, o robieniu kariery. Generał Berling był podobno przed 1939 w Pol[sce] pułkownikiem. Był ceniony jako dobry wojskowy, ale źle widziany w kręgach rządowych i wojskowych Polski. Os[óbkę-]Morawskiego i W. Wasilewską całkowicie się odrzuca.

Powstanie Warszawskie 1944 w dokumentach IPN: Teofil Budzanowski Powstanie Warszawskie 1944 w dokumentach IPN: Teofil Budzanowski

Teofil Budzanowski

Na moim odcinku były dwa zrzuty, łącznie osiem ładunków spadochronowych (broń, amunicja, materiały wybuchowe i żywność). Musiałem jednak wszystko przekazać do Śródmieścia. Były to angielskie samoloty z polskimi pilotami. Z mojego zrzutu przekazano mi kartkę następującej treści (napisaną odręcznie): „Witamy was, bracia Polacy, podajemy wam braterską dłoń! Polscy piloci”

Anna BIAŁOSZEWSKA, Magdalena SŁABA: "Moja Warszawa: Powstanie Warszawskie - dwugłos o filmie" Anna BIAŁOSZEWSKA, Magdalena SŁABA: "Moja Warszawa: Powstanie Warszawskie - dwugłos o filmie"
Anna BIAŁOSZEWSKAMagdalena SŁABA

Anna BIAŁOSZEWSKA
Magdalena SŁABA

"Moja Warszawa

“Pamięć jest ważna. Pamięć o walczących w powstaniu jest bardzo ważna – o tych, co przeszli kanałami, o tym oddziale, który przemaszerował w zabranych Niemcom mundurach przez Ogród Saski, w którym stacjonowały oddziały wroga. I o innych, którzy wykazali się heroizmem, o jaki się być może nawet nie podejrzewali. Nie możemy mieć o tym pojęcia, choćbyśmy chcieli.”
“W tej pozornie zdemitologizowanej historii kryje się źródło Opowieści. W tej niezwyczajnej zwyczajności, w czasie kiedy panowało szaleństwo, oni wszyscy pozostali ludźmi, bo tylko człowieczeństwo zawarte w prostych prawdach pozwalało przetrwać, nawet gdy się ginęło”

Jan OŁDAKOWSKI: "Muzea - świeckie kaplice spraw najważniejszych" Jan OŁDAKOWSKI: "Muzea - świeckie kaplice spraw najważniejszych"
Jan OŁDAKOWSKI

Jan OŁDAKOWSKI

"Muzea - świeckie kaplice spraw najważniejszych"

Muzeum narracyjne nie jest instytucją rodem z XIX wieku, wymagającą od widza kompetencji intelektualnej niezbędnej do odbioru treści – w dobie cyfryzacji formą bliższe jest filmowi i sztuce.

Anna BIAŁOSZEWSKA: "Zwyczajny 1934. Popatrz, jak tu dużo ludzi!" Anna BIAŁOSZEWSKA: "Zwyczajny 1934. Popatrz, jak tu dużo ludzi!"
Anna BIAŁOSZEWSKA

Anna BIAŁOSZEWSKA

"Zwyczajny 1934. Popatrz, jak tu dużo ludzi!"

Warszawa jakże inna od tej dzisiejszej, która na święta zamiera, bo większość jej mieszkańców wyjeżdża do domów rodzinnych. Parki pełne spacerowiczów, ulice ruchliwe i żywe, obsadzone drzewami, wypełnione przechodniami. Biało-czarne zdjęcia pokazują kolorowe i gwarne miasto.

Anna BIAŁOSZEWSKA: "Moja Warszawa (6): Majówka na Czerniakowie"" Anna BIAŁOSZEWSKA: "Moja Warszawa (6): Majówka na Czerniakowie""
Anna BIAŁOSZEWSKA

Anna BIAŁOSZEWSKA

"Moja Warszawa (6)

A skoro nadciągnął ku nam długi weekend majowy, zapraszam Was na spacer po Czerniakowie, właściwie jego jednej okolicy, położonej na tyłach Centrum Warszawy – zwało się to kiedyś Parkiem Kultury. Rozciąga się od Teatru Buffo aż do płyty Czerniakowskiej nad Wisłą.

Anna BIAŁOSZEWSKA: "Moja Warszawa (5). Mam marzenie" Anna BIAŁOSZEWSKA: "Moja Warszawa (5). Mam marzenie"
Anna BIAŁOSZEWSKA

Anna BIAŁOSZEWSKA

"Moja Warszawa (5). Mam marzenie"

W Warszawie poza nowocześniejszymi tablicami informacyjnymi, wymianą płyt chodnikowych na kostkę Bauma nie zmienił się przez lata styl zarządzania. Bo władze miasta ignorują jego mieszkańców. Bo – jak bardzo chcą nam to wmówić – mieszkańcy Warszawy to “słoiki”.

Monika KRYWOW: "Moja Warszawa: Moje miasto nocą" Monika KRYWOW: "Moja Warszawa: Moje miasto nocą"
Monika KRYWOW

Monika KRYWOW

"Moja Warszawa

Moi znajomi nie lubią Warszawy. Nie lubią tego pośpiechu, gonitwy, smutnych czy poważnych twarzy. Ale ilekroć pokazuje im moje miasto nocą zmieniają zdanie. Czar i urok, historia tego miasta pokazuje się wtedy w pełnej krasie.

POLECAMY #FollowFriday (3): Krytykat @khbinkiewicz POLECAMY #FollowFriday (3): Krytykat @khbinkiewicz

Krytykat @khbinkiewicz

Katarzyna Binkiewicz pisze o sobie “zakochana w rzeczywistości, szczególnie tej, którą kreuje jakiś dobry twór kultury. Dużo pisze, trepanuje słowa, operuje sens i myśli. […] Uwielbia ludzi, szczególnie tych, którzy niosą ze sobą ciekawe emocje. Nie lubi stagnacji”

Anna BIAŁOSZEWSKA: "Moja Warszawa (4): Nowy Świat imitacji" Anna BIAŁOSZEWSKA: "Moja Warszawa (4): Nowy Świat imitacji"
Anna BIAŁOSZEWSKA

Anna BIAŁOSZEWSKA

"Moja Warszawa (4)

Nie ma teraz nic autentycznie warszawskiego w tej ulicy, jest po prostu nudna i nijaka. Bezładna, upstrzona reklamami, zasłaniającymi piękne elewacje kamienic, których skrawki historii można wyczytać na tablicach upchanych pośród wielu innych tabliczek szpecących bramy.

Anna BIAŁOSZEWSKA: "Moja Warszawa (3): Ukraina likwiduje pomniki dominacji. Co wzmacnia pytanie o Czterech Śpiących" Anna BIAŁOSZEWSKA: "Moja Warszawa (3): Ukraina likwiduje pomniki dominacji. Co wzmacnia pytanie o Czterech Śpiących"
Anna BIAŁOSZEWSKA

Anna BIAŁOSZEWSKA

"Moja Warszawa (3)

Lokalizację pomnika wybrano nieprzypadkowo – plac Wileński był najbardziej reprezentacyjnym miejscem Pragi (analogicznie wybrano miejsce na umieszczenie Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie lewobrzeżnej) tuż przy dworcu, gdzie krzyżowały się główne trakty praskie.

Jarosław Jot-DRUŻYCKI: "Warszawskie marzenie" Jarosław Jot-DRUŻYCKI: "Warszawskie marzenie"

"Warszawskie marzenie"

Ale ja czekam. Czekam aż Miasto wróci do tej części Śródmieścia, abym mógł się przejść nie tylko Złotą, nie tylko Wielką ale i całą ulicą Chmielną. Od Nowego Świata aż po Miedzianą. Mam takie marzenie.

Magazyn idei "Wszystko Co Najważniejsze" oczekuje na Państwa w EMPIKach w całym kraju, w Księgarni Polskiej w Paryżu na Saint-Germain, naprawdę dobrych księgarniach w Polsce i ośrodkach polonijnych, a także w miejscach najważniejszych debat, dyskusji, kongresów i miejscach wykuwania idei.

Aktualne oraz wcześniejsze wydania dostępne są także wysyłkowo.

zamawiam