1 stycznia i świętowanie Nowego Roku to efekt arbitralnej decyzji Gajusza Juliusza Cezara i wprowadzonej przez niego reformy kalendarzowej. W różnych religiach i tradycjach Nowy Rok przypada w innym terminie – nikomu nie przeszkadza to świętować i cieszyć się nadejściem tego, co nowe i w założeniu dobre. Dawniej odpowiednikiem Nowego Roku było obchodzone w marcu święto przesilenia wiosennego; obchodzili je Celtowie, Słowianie, Rzymianie. Żegnano wtedy zimę, zło i śmierć, a witano słońce i życie. To co złe i szkodliwe ustępowało miejsca temu, co życiodajne i dobre.